زندگی بدون رم

باشد که باشگاه رم و مدیریت امریکایی این تیم به بازیکنان ایتالیایی بها دهند.چرا که تاریخ رم را بازیکنان ایتالیایی نوشتند. باشد ان روزی را ببینیم که رم باشگاهی جهانی و پر از جام های رنگارنگ باشد. دیگه تموم شد.من زندگیم همینطور پر از مشکل هست دیگه نمیخوام رم هم باری سنگین روی این مشکلات باشه و غم رم رو داشته باشم از همین الان میخوام طعم زندگی بدون رم رو بچشم.فقط میخوام تاثیرش کمتر کنم دیگه اعصاب ندارم باشگاهی که برای بازیکنهای بومی خودش ارزشی قائل نیست فکر نمیکنم موفق بشه. این شما و این دروغگویی به نام جیمز پالوتا ولی تا ابد رم چون راهیه که انتخاب کردم چون خون بدنم تبدیل به جیالوروسی شده نمیتونم خودم یک رمی ندونم ولی ..... Forza Roma