اي مالك، مالك نفس خود باش بنابراين اي مالك، مالك نفس خود باش و آن را از هر ناروا باز دار، كه همانا سخت‏گيري بر نفس، عين انصاف است، چه در موردي كه آن را دلپسند آيد و چه آنجا كه ناپسند. دلت را از رحمت و محبّت و نرمش با مردم لبريز كن. مباد كه چونان درنده اي شكارشان را غنيمت شماري، زيرا آنان از دو دسته بيرون نيستند: يا در دين با تو برادرند و يا در آفرينش با تو برابر. چه بسا لغزشي از آنان بروز كند و دچار سستي و بيماري گردند، يا حتّي به عمد و خطا، بزهي به دست ايشان انجام شود. پس به خطاشان منگر و بر ايشان ببخشاي و همان گونه كه خود دوست داري خداي بر تو ببخشايد و از تو درگذرد، از عفو و گذشت خويش‏ بهره مندشان گردان، زيرا تو بالا دست آناني و آن كس كه تو را حكمراني داده بالا دست تو است و خداي تعالي ما فوق اوست و اينك همو اداره امور مردم را به تو وانهاده و تو را به وسيله آنان به آزمون گذاشته است.