عهد نامه بخشنامه ديگر امام به كارگزاران زكات بزرگترين خيانت، خيانت به مردم است به تقواي الهي فرمان دهم كه در امور پنهاني و كارهاي ناپيداي خويش خداي را در نظر آرند، آنجا كه جز پروردگار شاهد و كار گزاري نباشد. نيز فرمان دهم كه مبادا در ظاهر خدا را اطاعت كنند ولي در خفا مخالفت ورزند، و ديگر آنكه ظاهر و باطن، و گفتار و كردار يكسان باشد، امانت الهي را ادا كنند و عبادت خالصانه به جاي آرند، وظيفه دارند كه به مردم روي ترش نكنند و بهتان نزنند و به بهانه برتري جويي به دولت و حكومت، از آنان روي نگردانند، كه آنها برادران ديني و ياران ايشان بر دست يابي به حقوق الهي‏اند. بدان كه براي تو در اين اموال بهره اي است معين و حقّي معلوم. تو با مسكينان و ناتوانان تهيدست شريكي، و ما حقّ تو را به تمام و كمال پرداخت كنيم، پس تو هم حقوق آنان را بپرداز. در غير اين صورت روز رستاخيز دشمنانت از همه فزون‏ترند. و بدا حال آن كس كه فقيران و مسكينان و نيازمندان و محرومان و بدهكاران و در راه ماندگان، در پيشگاه الهي دشمن او باشند! آن كس كه به امانت الهي بي‏اعتنا باشد و در كشتزار خيانت چرد و شخصيت انساني و ديني خود را پاس ندارد، ذلّت و خواري را در دنيا براي خود خريده است و در آخرت نيز ذليل‏تر و بد بخت‏تر خواهد شد. بدانيد كه بزرگترين خيانت، خيانت به مردمان، و زشت‏ترين نابكاري، نابكاري با پيشوايان است، و السّلام.