اندیشه و ذهنت را با س..ک..س و تلویزیون مشغول می‌کنند و تو در تصورت خود را رها، نابغه، آزاداندیش و بااستعداد می‌بینی اما تا آنجا كه من می‌بینم، تو هم‌چنان همان رعیت لعنتی حقیر هستی آنان هم‌چنان به تو می‌گویند یك جای خالی آن بالا برایت هست اما در ابتدا لازم است یاد بگیری هنگامی كه می‌كُشی، لبخند بزنی