حضور در بارسلونا آرزوی هر بازیکنی است اما گاهی اوقات حتی حضور در این تیم بزرگ اسپانیایی نمی تواند سرنوشت خوبی برای یک بازیکن رقم زند و اوکونو مثال بسیار آشکاری در این زمینه است؛ بازیکن نیجریه ای که از عرش به فرش سقوط کرد و تلخ ترین و حزن انگیز ترین داستان فوتبال را به نام خود به ثبت رساند.
به گزارش جی پلاس، معمولا فوتبالیست در مقایسه با دیگر ورزشکاران درآمد بیشتری دارند و در رفاه زندگی می کنند. آنها در یک سال پول های به دست می آوردند که انسان های عادی حتی اگر تمام عمر خود هم جان کنند نمی توانند معادل با آن را به دست آوردند.
یک فوتبالیست تنها کافی است که با یک تیم بزرگ اروپایی قرارداد امضا کند. همین کافی است که او برای همیشه در رفاه زندگی کند به ویژه اگر آن تیم بارسلونا باشد اما در این میان بازیکنی وجود دارد که داستان او بسیار متفاوت است و می توان عنوان غم انگیز ترین داستان فوتبالی را برای او انتخاب کرد و او کسی جز ساموئل اوکونو نیست.
اوکونو اسمی است که برای بسیاری از هواداران بارسلونا ناشناخته است حتی چه برسد به دیگر تیم ها تا جایکه اگر این اسم را از ۱۰۰۰ هوادار بارسلونا بپرسیم بدون شک ۹۹۹ نفر از آن اظهار بی اطلاعی می کنند اما این یک واقعیت است که این بازیکن اروگوئه ای سه سال بازیکن بارسلونا بود یعنی از سال ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۱ در عضویت آبی-اناریا بود.
این بازیکن نیجریه ای فوتبال خود را از باشگاه شوتینگ استارز نیجریه آغاز کرد و از سال ۱۹۹۵ تا ۱۹۹۷ برای این تیم بازی کرد. استعداد یاب های باشگاه بارسلونا این ستاره جوان را کشف کردند و زمینه پیوستن او به آبی-اناریها فراهم شد تا به سومین بازیکن نیجریه ای تاریخ آبی-اناریها تبدیل شود و به افتخار بزرگی دست پیدا کند.
اوکونو در فصل نخست حضورش در بارسلونا موفق شد که در ۲۱ بازی پیراهن این تیم را بر تن کند که در ۱۵ بازی به عنوان بازیکن اصلی وارد میدان شد. او نتوانست انتظارات لوئیس فان خال سرمربی آن زمان بارسلونا را برآورده کند و این مربی هلندی در جناح راست هموطنش مایکل ریزگر را به اوکونو ترجیح داد.
بارسلونا اوکونو را به باشگاه بنفیکا قرض داد تا او حضور در لیگ پرتغال را تجربه کند. او در بنفیکا بسیار ضعیف ظاهر و کمتر به بازی گرفته شد. این تیم پرتغالی هم اوکونو را نخواست و بارسلونا چاره ای نداشت تا این بازیکن بی کیفیت خود را به تیم باداخوز که در لیگ دسته دو اسپانیا بازی می کرد قرض دهد اما جالب اینکه او در لیگ دسته دو هم فرصت بازی پیدا نکرد و مجبور شد تا به بارسلونا برگردد. سران باشگاه بارسلونا تصمیم گرفتند که قرارداد این بازیکن را به صورت توافقی لغو کنند.
اوکونو بعد از آبی-اناریها باشگاه های زیادی را تجربه کرد اما در هیچ کدام از آنها موق نبود. او به تیم ایکونوس یونان رفت و بعد از آن باشگاه بوخارست رومانی را انتخاب کرد و حتی به لیگ هلند هم رفت اما در هیچ کدام از این باشگاه موفق نشد و حتی فرصت بازی هم به او نمی رسید. در سال ۲۰۰۹ این بازیکن نیجریه ای بدون باشگاه ماند و هیچ باشگاهی حاضر نبود که او را جذب کند.
او از سال ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۲ در اروپا به کارهای غیر فوتبالی می پرداخت چرا که هیچ تیمی این بازیکن را جذب نکرد و او هم چاره ای نداشت که برای گذران زندگی کار کند. او در این سه سال در تست چند باشگاه از لیگ نروژ و لهستان شرکت کرد اما نتوانست انتظارات را برآورده کند و بازیکنی بی کیفیت نشان داد.
اوکونو در ۱۱ سالی که در فوتبال اروپا بود بازی در ۸ تیم را تجربه کرد اما تنها ۴۲ بازی به میدان رفت.او بعد از تجربه کابوس واری که در فوتبال اروپا داشت تصمیم گرفت که به کشورش نیجریه بازگردد به این امید که بار دیگر فوتبال زندگی او را نجات دهد. او به تیم سابقش برگشت و در یک فصل ۳۰ بار به میدان رفت و سه گل هم به ثمر رساند اما دوران فوتبالی او به پایان رسیده بود و او مجبور شد که در سن ۳۴ سالگی برای همیشه از فوتبال خداحافظی کند.
این بازیکن نیجریه ای تجربه بسیار تلخی در فوتبال اروپا داشت و سرنوشت فوتبالی او زیبا رقم نخورد اما حادثه تلخ دیگری برای او رقم خورد و آن آتش گرفتن کامل منزلش با تمام اسباب و اثاثیه های بود که با رنج و درد زیادی آنها را خریداری کرده بود. او به یکباره همه چیزش را از دست داد و بعد از حضور در تیمی چون بارسلونا که آرزوی هر بازیکنی است خود را تنها دید.
اوکونو بسیار درمانده شده بود و چاره ای جز طلب کمک از باشگاه سابقش بارسلونا نداشت. او نه تنها بیکار بود و هیچ تیمی نداشت بلکه منزلش را هم از دست داده بود. باشگاه بارسلونا که بازیکن سابق خود را در چنین شرایطی دید به خواسته او جواب مثبت داد و به این بازیکن کمک مالی کرد تا حداقل بتواند برای مدتی روی پاهای خود بایستد.
اینگونه است که فوتبال روی تلخ خود را به این بازیکن نشان داد و یکی از تلخ ترین سرنوشت ها را برای او رقم زد.
منبع: شفقنا
