شاید به خاطر نگه داشتن دخیا تو منچستر همیشه باید از فن خال ممنون باشیم.
دخیا ای که نیت کرده بود هر جوری شده بره با هر دوز و کلکی نگه داشته شد تا بعد دیماریا به منفور بعدی تبدیل نشه. باشگاه ما منفور تو تاریخش کم داشته اما بعد فرگوسن نتایجمون جوری شده تا شاید خیلی ها اونجور که باید و شاید مثل قبل وفادار نباشن.
دیماریا با هر خوبی و بدی بود رفت، شاید الان بفهمیم که خودش بد نبوده کسی که باید ازش بازی میگرفت بد بوده همونجوری که وازا الان خوب نیست ممفیس خوب نیست مارسیال با اون استعداد بگیر نگیره اونم خراب شد زیر نظر فن خال.
اما مطلبی که یکی دو روزه تو ذهنمه سیاست عجیب فن خال هستش. فن خال یه ورش تو نگه داشتن دخیا تو تیم با هزار دوز و کلک به نفع ما بود اما تو موندنش تو تیم هم دقت کنید چه سیاستی به کار برد.
وقتی همه میگفتن دخیا میره اونها تا روز آخر چراغ سبز نهایی رو نشون ندادن به این فکر بودن که باید رویه هم استفاده شه که معامله بیشتر طول بکشه و اون تعویض و جا به جایی بود جایی که 2 تا انتقال باید تو یک ساعت نهایی میشد تا دخیا بره. رئالیا با دستپاچگی همه چی رو به سرعت آماده کردن اما کیه که ندونه منچستر با طول دادن قضیه همه چی رو تغییر داد تا هم به دخیا بگه ما باهات دشمنی نداشتیم و هم اون رو تو تیم نگه داره. . بازی ندادنش تا تمدید نکردن هم از شیوه های دیگه فن خال بود. شاید من اصلا با این طریق رفتار اصلا حال نکردم اما دخیا موند و تک ستاره تیم بی فروغ منچستر امسال هم هست و باید ممنون باشیم از فن خال.
در مورد خودش هم وقتی فشارها به بالاترین حد ممکن رسید وقتی همه جا خبر از اخراج فن خال بود فن خال حرف از استعفا زد: نیاز نیست باشگاه مرا اخراج کند بعضی مواقع خودم میتوانم استعفا دهم .
حالا همه دنیا چشمشون به خبرگزاری هاست برای خبر استعفا، وودوارد و گلیزرها هم دقیقا همچین رکبی خوردن. اونا هم به خیال اینکه فن خال قراره بره برای حفظ احترام شخص فن خال و حفظ وجاهت باشگاه و همچنین پیشگیری از ضررهای بیشتر مالی دست از اخراج کشیدند. تا شب قبل بازی چلسی هم همه به همین امید بودند. حتی گفته میشد گیگزی تیم رو تمرین داده اما اواخر شب بود که عکس ها و خبر حضور فن خال تو هتل لاوری همه معادلات رو تغییر داد.
فن خال همه فکر و خیالش این بود یا رومی روم یا زنگیه زنگ. هرچند برای خیلی از ماها نتیجه دیدار با چلسی هم یه شکست بود اما نمایش متفاوت تیم جلو تیم 16 جدول باعث شد تا در آخر بازی خیلی ها چشمشون و رو تمام شکست ها و آبروریزی های اخیر ببندند و با تشویق مجددش راه رو برای ادامه حیات خودش و فناش هموار کنه.
اون میدونست که منچستر تا آخرین نفس از مربی خودش حمایت میکنه و همچنین تا جایی که امکان داشته باشه از اومدن مورینیو هم استقبال آنچنانی ای نمیکردند مسولین و گلیزرها پس تا جایی که میشد میموند. دقیقا تو آخرین نقطه با زیرکی کامل از تخت دیکتاتوری پایین اومد و شیوه مضخرف بازی خودش رو تغییر داد چرا؟؟ چون اون فقط و فقط به خودش وفلسفه خودش اهمیت میده. تا قبل اون بازی هیچ وقت خطر رو اینقدر نزدیک حس نکرده بود که بخواد به حرف دیگران گوش بده اما وقتی دید تمام نقشه هاش داره نقش برآب میشه مجبور میشه که برای حفظ خودش و مطمعنا نه تیم تاکتیک رو تغییر بده چون اگه به فکر خیر و صلاح تیم بود خیلی قبل از این ها میدونست که این کار فایده نداره.
همونجوری که فصل پیش بارها و بارها گفتیم دفاع 3 نفره جواب نمیده اما بازی کرد و بازی کرد و بازی کرد تا ...
خلاصه امیدوارم تغییر شیوه بازی فقط برای بازی با چلسی نباشه تا دهن مردم بسته شه چون بدور از هرگونه تعصب بارقه از امید تو تیم میشد دید کما اینکه داور اگه پنالتی هامون رو هم میگرفت احنمال داشت ببریم. اما هیچ بعید نیست فیلسوف، دیکتاتور، سیاستمدار و بزرگترین لجباز قرن دوباره به سیتم قبلیش برگرده.
