وقتی این عکس رو تو سایتا دیدم که دارن مقبره میسازن برای مرحوم هادی نوروزی، یاد شعر" از طلا گشتن پشیمان گشته ایم ...مرهمت فرموده مارا مس کنید"
نمیدونم چرا مردم ایران این شکلی شدن، چی شد و چی بر مردم گذشت که انقدر طرز فکر، دغدغه ها و مسائلمون سخیف و بی ارزش شد. هادی نوروزی فوتبالیست متوسط و با اخلاقی که مرگش همه مردم رو شوکه کرد ولی این رفتارها ، آدم رو هم میترسونه هم بیشتر شوکه میکنه.
میترسم از اینکه 30 سال بعد، مردم این شهر دور همین مقبره به زیارت و دعا مشغول بشن، شوکه هستم از اینکه چرا تو کشور من کسی که میمیره، بهترین انسان دنیا میشه.
تو ایران آدم بد نمیمیره؟ تو ایرانی که ما میبینیم، هرکسی به فکر کلاه گذاشتن سر یکی دیگه ست، اینایی که میمیرن از کجا میان؟ تو کشوری که تو هر زمینه اش هزارتا خلاف و دزدی و مال خوری و ... هست، چطور میشه هیچ آدم بدی تو این کشور نمیمیره؟ انقدر حرفی بزنیم که زده باشیم دیگه حال بهم زنه! خداروشکر حداقل نوروزی خیلی از تعریفایی که از اخلاقش میشه درسته و واقعیت داره.
هادی نوروزی رفت، نه نیازی به اسطوره کردن داره ، نه نیازی به مقبره! یه خانواده و 2تا بچه داشت که اگه واقعا کسی به فکر نوروزی و آرامشش هست به اونا توجه کنه.این زرق و برق دادن به مرگ یه انسان خوب نیس، این مقدس کردن آدما خوب نیست، میشیم عین همون شعری که " چون به خلوت میروند ... "
اینایی که خیلیا میگن، تو خلوت خودشونم بهش اعتقاد دارن؟
