وقتی تیم شما مقابل شفیلد یونایتد همونطوری بازی می کنه که جلوی چلسی، آرسنال، لیورپول، سیتی، وولفسبورگ و آیندهوون بازی می کنه، دیگه مشخصه که تاکتیک های تیم از بیخ و بن غلطه و اینکه "بزرگترین تئوریسین فوتبال" چطور اینا رو نمی فهمه هم در نوع خودش نکته جالبیه.

لویی فن خال در این فصل یه جورایی من رو یاد معمر قذافی میندازه. قذافی خودش هم می دونست که شرایط کشورش راه به جایی نمی بره، می تونست خیلی راحت از جایگاهش کنار بکشه و بقیه زندگیش رو توی یکی از املاک شخصیش به خوبی و خوشی بگذرونه، ولی لجاجتش باعث شد که در بدترین حالت ممکن کشته بشه و تا ابد هم اسمش لکه دار بمونه. فن خال هم لا اقل اگه نمیخواد کنار بکشه، می تونه دست از لجبازی برداره و از این سبک فوتبال شرم آور، بُز دلانه و کاملاً مغایر با ارزش های منچستریونایتد فاصله بگیره.به هر حال، فن خال هم یه دیکتاتوره و این جور آدما غالباً پایان خوشی ندارن. حالا واقعاً می تونم درک کنم که چرا با وجود موفقیت های نسبی در بارسلونا و بایرن مونیخ، از این تیم ها اخراج شده. به هر حال همه باشگاه ها مثه منچستریونایتد آستانه تحملشون بالا نیست.