مرسی که آنطوری که بازی می کنی، بازی می کنی

"They tell me that all men are equal in God’s eyes, this player makes you seriously think about those words." اولین بار که این جمله رو از 'Ray Hudson" شنیدم، فک میکردم نمیشه تعریفی بهتر رو برای لیونل مسی متصور شد. بین تعریف های جدید و قدیم، عجیب ها و زیباها کم نبودن. مثل آنتیچ که مسی رو "موزارت" فوتبال نامید. مثل پویول که دوران باشکوه بارسا رو دوران مسی نامید. مثل توران که مسی رو معجزه ای از خدا دونست. تعریف عجیبی که آنتونیو آنتونس از مسی کرد مثل راهی که گتوزو و استویچکوف برای متوقف کردن مسی پیشنهاد دادن. مثل انریکه و بوفون و ماسکرانو که اونو بشری مثل خودشون نمیدونن. فیگویی که تماشای بازی مسی رو ارگاسم فوتبالی دونست. مثل رائول و آرمسترانگ و خیلیای دیگه که اونو بهترین دونستن... ولی تعریف هادسون برای من خیلی خاص تر بود. تا وقتی که امروز تعریف یا بهتره بگم تعاریف مهندس فوتبال،ژاوی، رو از مسی خوندم: «در اولین سفر مشترکمان، متوجه شدم که او به خوبی با فلسفه باشگاه بزرگ شده، به هم تیمی هایش احترام می گذارد، فروتن است و تکبر در رفتار او جایی ندارد. بقیه در دو یا سه سال افت می کنند، اما او به نظر برنامه ای برای این بخش ندارد. کنار آمدن با بهترین بودن اصلا آسان نیست، اما او به خوبی این کار را انجام داده، و می دهد. او تنها به مدافعان و دروازبان حریف خیانت می کند و این چیزی است که بابتش از او متشکرم.مرسی که آنطوری که بازی می کنی، بازی می کنی! برای استارت هایت، برای گلهایت، برای پاس ها و دریبل هایت، و برای چیزهایی که به بارسا و فوتبال دادی. و به خاطر آنطور که هستی.» ------------ نوشتن بلد نیستم.یعنی خوب نوشتن بلد نیستم. ولی بعد خوندن حرفای ژاوی یه چیزایی به ذهنم رسید و تنها جای نوشتنشم همینجا بود. چی میشد اگه مسی از همون بچگی هیچ مشکلی نداشت؟ چی میشد اگه یکی از باشگاه های آرژانتین هزینه درمانشو میداد؟ چی میشد اگه بارسا مسی رو نمیدید؟ اگه رکساچی نبود که قراردادی رو روی دستمال کاغذی بنویسه؟ اگه بارسا پیشنهاد کاپلو رو قبول میکرد؟ اگه کرایوفی نبود که این فلسفه رو بیاره باشگاه که باید به جوون ها میدون داد؟ اگه رایکاردی نبود که پیرو فلسفه کرایوف باشه؟ و خیلی اگه های دیگه.. اما مسی با اینا کاری نداشت. اون یه بچه بودکه فقط میخواست بازی کنه. میخواست یه توپ بدن بهش تا هنر نمایی کنه. فقط توپ و یه جفت کفش ورزشی شاید میدونست یه روزی میتونه بشه بهترین بازیکن سال. ولی نمیدونست اونقد خوب میشه که هر خبر درست و نادرستی رو درشت میکنن تا بتونن ازش ایراد بگیرن نمیدونست اونقد خوب میشه که تیم ملیش هر شکستی میخوره، اون میشه سیبل اعتراضات نمیدونست تنها راه برای ضعیف نشون دادنش میشه ربط دادنش به اسرائیل و یوفا و فیفا و پسر خوب بودنش نمیدونست یه روزی میرسه که بهترینا راجب بهترین بودنش صحبت میکنن ------------ مسی هنوزم برای ما بارساییها همون بچه ست. همون بچه ای که هنوزم دنبال توپه. توپ گردی که تو زمین فوتبال ضربات پای چپ مسی رو لمس کنه براش با ارزش تر از هر توپ دیگه ایه هیچ واکنشی چه به تعریف ها و چه به انتقادها نشون نمیده مسی فقط و فقط دنبال بهتر بازی کردنه اینو از نصیحتش به نیمار میشه فهمید