(این پست برای کری خوندن نیست. فقط میخوام میلان 94 و 2013 رو مقایسه کنم و برای طرفدارای بارسا 1 دنیا احترام قائلم)
آ.ث میلان سال 1994 فینال جام قهرمانان آتن. سرمربی : فابیو کاپلو
فاصله میلان 94 کاپلو با میلان آلگری خیلی بیشتر از زمین تا آسمونه.
میلان کاپلو تو فینال 94 تونست برابر بارسا پیروزی قاطعانه ای بدست بیاره
اما حالا. میلان بحران زده 2013. چه کاری از میلان عزیزمون بر میاد؟ با این همه مصدوم. ضعف شدید تو تمام پستها خصوصا دفاع تیم. از همه مهمتر یک سرمربی فاقد تاکتیک و روحیه .
افت شدیدی که تمام بازیکنانی که با الگری کار میکنن بعد از مدت کوتاهی دچارش میشن. برای نمونه: پاتو، نوچرینو، بواتنگ، الشراوی، مونتولیوو، آباته، .....
ضعف شدید در فصل نقل و انتقال. خرید ماتری، فروش پاتو و بواتنگ. جدایی باتجربه هایی مثل: پیرلو، سیدورف، نستا، گتوزو و 100 ها اشکال و ایراد دیگه.
پیغام من به تمام میلانی های وبسایت طرفداری:
بعنوان یه هوادار حق ندارم از تیمم ناامید بشم. اجازه ندارم میلانو تو بازی امشب از پیش بازنده بدونم. ما موظفیم تا آخرین لحظه از میلان حمایت کنیم چون همین روسونری بحران زده رو میراث بزرگانی مثل مالدینی و بارزی و ریورا میدونیم.
یادمون نره که همین بزرگان و اسطوره های فوتبال چه لحظه های فوق العاده ای رو برامون بوجود آوردن و چه خاطرات قشنگی رو تو ذهنمون به جا گذاشتن.
من برای ادای دینم به قهرمانان تیم محبوبم وظیفه دارم تو هر شرایطی از روسونری حمایت کنم.
تو بازی امشب از برد میلان خوشحال میشم و طبیعتاً از باختش هم ناراحت میشم ولی ......
باخت یا برد یا مساوی تا روزی که ورزش فوتبال در دنیا وجود داره به میلان و ایتالیا وفادار میمونم
