طرفدری- با وجود بایرن مونیخ مقتدر و صدرنشین، دورتموندی ها به دلیل بهره مندی از بهترین سیستم تهاجمی در بوندسلیگا، همچنان از شانسی واقعی برای رسیدن به قهرمانی در این رقابت ها برخوردار هستند. در حقیقت هیچ تیمی در بوندسلیگا به اندازه دورتموند در ایجاد شانس های خطرناك بر روی دروازه حریفان موفق در این فصل نبوده است.
در سال 1985 وردربرمن با هدایت اوتو رهاگل توانست بعد از انجام هیجده بازی 52 گل به ثمر رساند و عملكرد دورتموند در این سال با به ثمر رساندن 50 گل بعد از انجام هیجده بازی بعد از گذشت سی سال، ركوردی در این زمینه در تاریخ رقابت های بوندسلیگا محسوب می گردد. در مقام مقایسه مونیخی ها كه در این فصل 48 گل در هیجده بازی به ثمر رسانده اند 359 ضربه به سمت دروازه حریف داشته اند، اما دورتموندی ها برای به ثمر رساندن 50 گل خود،289 بار (هفتاد مرتبه كمتر از بایرن مونیخ) به سمت دروازه حریفان ضربه زده اند كه چنین آماری به خوبی تاثیرگذاری و دقت بالاتر بازیكنان دورتموند در فاز تهاجمی را به اثبات می رساند.
پیر امریك آوبامیانگ، ماركو رویس، شینجی كاگاوا و هنریك میكیتاریان از عناصر اصلی دورتموند در فاز تهاجمی در این مدت 65 مرتبه به صورت مستقیم در به ثمر رسیدن گلی مشاركت داشته اند. در میان این بازیكنان تنها كاگاوای ژاپنی با از دست دادن بیش از سه چهارم موقعیت های خود عملكردی ضعیف از خود نشان داده است، در حالی كه سه بازیكن دیگر در بیش از شصت درصد موقعیت های خود در امر گل زنی و یا ارسال پاس منجر به گل موفق عمل كرده اند.
دورتموندی ها در این فصل در مقایسه با فصل گذشته همچنین از آمار دوندگی پایین تری برخوردار هستند، برای نمونه هنریك میكیتاریان در این فصل به طور میانگین در هر بازی یك كیلومتر كمتر از فصل قبل دویده و حتی تماس با توپ كمتری نیز داشته، اما تاثیرگذاری او در این فصل به میزان قابل توجهی بهبود یافته است. توماس توخل همچنین از گزینه های متفاوت و با كیفیتی برای بخش های گوناگون سیستم مورد نظر خود برخوردار است،برای نمونه دورتموند بسیاری از گل های خود در این فصل را از سمت راست زمین تدارك دیده اند و در این خصوص دومین تیم برتر بوندسلیگا در فصل جاری محسوب می گردد. چنین موفقیتی بی تردید مدیون حركات ماتیاس گینتر در بال راست دفاعی دورتموند بوده كه به تنهایی موفق به ارسال شش پاس منجر به گل شده است. گینتر اما با وجود پشت سرگذاشتن نیم فصلی فوق العاده، در این روزها به بازیكنی نیمكت نشین بدل گشته است، چون لوكاس پیشچیك لهستانی بار دیگر از شرایط حضور در میدان در این پست برخوردار شده است.
علاوه بر این زوج ایلكای گوندوعان و یولیان وایگل در خط میانی دورتموند نیز به خوبی حمایت لازم از بخش تهاجمی تیم را انجام می دهند. گوندوعان در این فصل بیش از 65 درصد از نبردهای دو نفره در میانه میدان را به نفع خود خاتمه داده و 92 درصد از پاس های ارسالی از یولیان وایگل نیز به صورت سالم به بازیكنان هم تیمی وی رسیده اند كه چنین آماری در افزایش مالكیت توپ توسط دورتموندی ها و كاهش میزان دوندگی آنها بسیار موثر بوده است.تملك بالای توپ در میانه میدان همچنین زمان كافی را در اختیار بازیكنان تهاجمی دورتموند برای جایگیری و ایجاد حركات تركیبی مناسب قرار می دهد و با حضور مهاجم خطرناكی نظیر آوبامیانگ دورتموندی ها در این فصل بار دیگر از مهاجم بزرگی برای به ثمر رساندن حملات خود برخوردار هستند. این مهجم گابنی در این فصل در هر هشت بازی متوالی ابتدای فصل موفق به گل زنی گردید، افتخار و ركوردی كه تا قبل از آن توسط هیچ بازیكنی در تاریخ بوندسلیگا به ثبت نرسیده بود.



