اختصاصی طرفداری- تا پیش از پنجشنبه شب گذشته، افراد زیادی در ایران با چارلی وال ورک آشنا نبودند اما فصاحت و بلاغت کلام وی در گفت و گو با برنامه فوتبال ۱۲۰ بود که همه فوتبالدوستان و علی الخصوص طرفداران منچستریونایتد در ایران را به وجد آورد. مردم ما که همیشه به حماسه آفرینی های اینترنتی شهرت داشته اند، این بار نیز طی یک اقدام "کاملا خودجوش" راهی حساب های شخصی متعلق به چارلی در شبکه های اجتماعی شدند. اوج این راهپیمایی مجازی اما، در صفحه اینستاگرام چارلی رخ داد. جایی که او پیش از پخش مصاحبه اش با فوتبال ۱۲۰ حدود ۱۳۰۰ دنبال کننده داشت اما این رقم در زمان نگارش این متن به ۳۸۲۵ تن رسیده است. ادبیات به نوع خود شگفت انگیز چارلی، من را بر آن داشت تا برای انجام یک مصاحبه با وی تماس بگیرم. در این راه نباید از همکاری بی چون و چرای تونی (پدر چارلی) نیز گذشت که با آغوشی گرم این درخواست را پذیرفت و موجبات به ثمر رسیدن این مصاحبه را فراهم آورد.
۱- چارلی، درمورد خودت به ما بگو. چه فعالیت هایی در حوزه ورزش داری؟ من ۱۱ ساله هستم و نخستین سال حضور در دوران دبیرستان را سپری می کنم. مدرسه رفتن را دوست دارم و در درس ریاضیات قوی هستم و از زبان نیز لذت می برم. همه ورزش ها را دوست دارم، اما فوتبال عشق من است، مخصوصا منچستریونایتد. در مدرسه من به عنوان مدافع چپ بازی می کنم و البته بسکتبال هم دوست دارم و بازی می کنم. باید بگویم که ۴ سال است بلیط فصل منچستریونایتد را در اختیار دارم و به همراه پدرم که ۴۰ سال است که طرفدار منچستریونایتد است، به تماشای دیدار های خانگی و خارج از خانه منچستر می روم. در نوامبر ۲۰۱۴ اولین مصاحبه فنکم (مصاحبه ای که توسط یک هوادار با بازیکنان معروف انجام می شود) خود را در یوتیوب و در کانال FulltimeDEVILS منتشر کردم که در اینترنت بسیار معروف شد. پس از آن من افتخار این را داشته ام که در MUTV فعالیت کنم (جایی که با بازیکنان تیم اول منچستریونایتد مصاحبه هایی ترتیب داده ام)، همچنین اندک فعالیتی در شبکه های بین اسپورت، NBC اسپورت و برنامه های Men in Blazers و Succer AM دارم. امیدوارم روزی در رسانه های ورزشی کار کنم.
۲- به جز لیگ برتر انگلیس، کدام لیگ ها را دنبال می کنی؟ بازیکنان مورد علاقه تو کیستند؟ به جز لیگ برتر انگلیس، من تلاش می کنم بسیاری از مسابقات فوتبال در عرصه بین المللی را تماشا کنم. از آن جا که در جایی که من زندگی می کنم قانون حق پخش تلویزیونی حاکم است، لیگ های دیگری که من می توانم تماشا کنم لالیگا و بوندس لیگا هستند. من هر بازیکنی را که برای منچستریونایتد بازی می کند دوست دارم؛ به علاوه سر آلکس فرگوسن سرمربی اسبق تیم را ستایش می کنم. با این حال بازیکن مورد علاقه من در طول تاریخ، رایان گیگز است؛ او یک اسطوره است. از این شانس برخوردار بوده ام که در محلی زندگی می کنم که او زندگی می کند و هر از گاهی وی را با خانواده اش می بینم.گیگزی تنها یکی از نماد های لیگ برتر نیست، بلکه در عین حال دوست داشتنی و مهربان نیز هست و نمونه ای از یک الگوی عالی برای بچه هایی مثل من محسوب می شود. در عرصه بین المللی، رونالدو، مسی و ابراهیموویچ را دنبال می کنم؛ آن ها فوتبالیست های فوق العاده ای هستند.
۳- از کدام تیم تنفر بیشتری داری؟ منچستر سیتی یا لیورپول؟ من تلاش می کنم تا در همه کار هایم مثبت باشم، بنابراین از هیچ تیم یا بازیکنی متنفر نیستم. با این وجود اگر از من بپرسید که ترجیح می دهم برابر کدام تیم شکست بخوریم، منچسترسیتی یا لیورپول، من جواب خواهم داد هیچ یک. متأسفم، من نمی توانم به این پرسش پاسخ دهم! ۴- شیرین ترین و تلخ ترین خاطره ات از منچستریونایتد کدامند؟ در اولین فصلی که من شروع به دنبال کردن منچستریونایتد کردم، ما قهرمان لیگ برتر شدیم و از سوی دیگر آن آخرین سال حضور سرآلکس فرگوسن به عنوان سرمربی در تیم بود. در این سال رابین فن پرسی استثنائی بود و همیشه گل های فراوانی را که او به ثمر رساند را به خاطر می آورم. تقریبا او یک تنه به یونایتد کمک کرد تا قهرمان شود. یکی از لحظات خاصی که هرگز آن را فراموش نخواهم کرد، گلی بود که پاتریس اورا در رقابت های لیگ قهرمانان اروپا برابر بایرن مونیخ به ثمر رساند. او تنها یک گل خاص نبود؛ بلکه در آن لحظه آن احساس را به من القا کرد که ما به دور بعد رقابت ها راه می یابیم. متأسفانه، بایرن مونیخ باز هم گلزنی کرد و منچستریونایتد از صعود به دور بعد عاجز ماند. فراز و نشیبی که من در آن بازی تجربه کردم، یک خاطره بسیار به یادماندنی را برای من رقم زد. این به من کمک کرد تا بفهمم در زندگی نزول ها هم همانند صعود ها مهم هستند.
۵- آیا پیش از این با فوتبال ایران و بازیکنان ایرانی آشنایی داشته ای؟ متأسفانه من بازی های زیادی از تیم ملی ایران را تماشا نکرده ام؛ اما سرمربی تیم ملی تان را می شناسم. کارلوس کی روش که طی دو دوره در فاصله بین سال های ۲۰۰۸-۲۰۰۲ دستیار سرآلکس فرگوسن بود. من جام جهانی ۲۰۱۴ را نگاه کردم. لباس دوم تیم ملی ایران را که به رنگ قرمز بود را به دلیل تشابه با منچستریونایتد دوست داشتم! یکی از بازیکنانی که من فیلم های زیادی از بازی او دیده ام، علی دایی است. او سریع و قوی بود و گل های خارق العاده ای به ثمر رسانده است. گل او به عمان در رقابت های انتخابی جام ملت های آسیا در سال ۱۹۹۶ را دوست دارم؛ جایی که او مدافع حریف را جا گذاشت؛ پیش از این که از گوشه چپ توپ را بکشد و به کنج بالای دروازه بفرستد. گل عالی بود. ۶- درپایان کمی در مورد واکنش های مردم ایران در شبکه های اجتماعی پس از حضورت در برنامه فوتبال ۱۲۰ بگو. هفته گذشته از این که از من خواسته شده بود تا در برنامه فوتبال ۱۲۰ حاضر شوم، خوشحال بودم. این تجربه جدید فوق العاده ای برای من بود. من جز این که ایران در کجای نقشه جهانی قرار دارد و اطلاعات کمی در مورد تیم ملی فوتبال ایران، شناخت زیادی از ایران نداشتم. اشخاصی که در آن برنامه حضور داشتند خیلی دوستانه به نظر می رسیدند و آن ها به کمک یک مترجم از طریق اسکایپ با من ارتباط برقرار کردند. پس از پخش برنامه، من غرق در بازخورد های مردم ایران در شبکه های اجتماعی شدم؛ این فوق العاده بود. آن ها با خونگرمی و به طور دوستانه و حمایت گرانه با من برخورد کردند. دوست دارم در تمام عمرم این ابراز علاقه ها و مردم ایران را نزد خود نگه دارم. شکلک های قلبی را که در شبکه های اجتماعی برای من ارسال کردند، تشخیص دادم. واقعا ایران باید کشوری دوست داشتنی باشد. امیدوارم روزی از آن بازدید کنم.