اختصاصی طرفداری - از دورانی که نبرد شمالی ها و جنوبی ها سرنوشت قهرمانی را رقم می زد سال ها سپری شده است. بیش از ربع قرن. بیست و شش سال. آخرین باری که جنوبی ها در کورس اسکودتو برابر شمالی ها جنگیدند سال 1990 بود. زمانی که دیگو مارادونا آخرین پروازهایش را با ناپولی انجام می داد و جنوبی ها از ته دل می خندیدند. دورانی که ناپولی برای دومین بار قهرمان سری آ شد و پس از آن همه عناوین راهی شمال و پایتخت شد. طرفداران ناپولی طی این سال ها شکیبا ماندند. گاهی بازی های تیم شان را در سری بی دنبال کردند و عملکرد بی ثمر مربیانی که آمدند و رفتند را دوره کردند. سرشناس هایی که آمدند و رفتند: کلودیو رانیری، اکتاویو بیانکی، مارچلو لیپی، لوییجی سیمونی، کارلو ماتزونه، والتر نوولینو، زدنک زمان، لوییجی دی کانیو، اواردو رخا، والتر ماتزاری و رافا بنیتز.
ورود مائوریتزیو ساری که زاده ناپولی است و پیش از آن فقط روی نیمکت امپولی نشسته بود، خوش بینی را به دل جنوبی ها بازگرداند. نزول یووه و رم فرصتی داد تا آبی آسمانی پوش های سن پائولو دوباره از عصر مارادونا تاکنون طعم صدرنشینی را بچشند. مردمان شهری که پس از رم و میلان سومین شهر پرجمعیت ایتالیا را شکل داده اند و معمولا برابر شمالی ها در سری آ کوچک شده اند با خوش بینی به اسکودتو می نگرند. برداشته شدن فاصله یووه و ناپولی برای جنوبی ها خیلی معنی داشت. یووه پارسال با اقتدار قهرمان شد، با 87 امتیاز که یعنی 17 امتیاز بیشتر از رم در رتبه دوم و 24 امتیاز بیشتر از ناپولی در رتبه پنجم. اما وقتی یووه در این هفته میزبان ناپولی شد، صدرنشین لیگ ناپولی جنوب با 56 امتیازی به شمار می رفت و یووه شمالی با 54 امتیاز تیم تعقیب کننده بود. پیروزی ناپولی فاصله با یووه را به 5 امتیاز افزایش می داد که بلندترین گام شان در نبرد قهرمانی فصل به شمار می رفت. مردان ناپولی در نیم فصل اول 1-2 یووه را در سن پائولو شکست داده بودند. دورانی که بانوی پیر لنگ می زد (تساوی با فروزینونه و شکست از ساسولو). بانوی پیر به مسیر خودش بازگشته ولی ناپولی هم از اگوست تاکنون فقط دو بار باخته و با 53 گل زده بهترین خط حمله لیگ را معرفی کرده بود. به همین دلیل رسانه های ایتالیایی این دیدار را "نبرد گلادیاتورها" خواندند. نبرد سرنوشت.
در نگاه اول یووه در میدان تیم نمونه این فصل نبود. آلگری به دلیل مصدومیت کیلینی سیستم 2-5-3 را به 2-4-4 تغییر داده بود که نتیجه آن در برهه آغازین نمایش بازی راه راه پوش ها جلب نظر می کرد. لیختشتاینر و پاتریس اورا به عنوان دو مدافع کناری نفوذهای همیشگی شان را انجام نمی دادند. پل پوگبا تک افتاده بود و نفوذهایش از جناح چپ کم رمق بودند و سامی خدیرا نمی توانست حضورش را در میانه میدان تثبیت کند. در چنین قابی مارک همشیک، جورجینیو و آلن در آن برهه توپ را در اختیار داشتند و جرقه های کایخون و لورنزو در دو گوش نوید بخش به نظر می رسید. حتی هیگواین – با زدن 24 گل در 24 بازی سری آ – می توانست خیلی زود توپ را با پاس هیاسی وارد دروازه بوفون کند که لئوناردو بونوچی سد راهش شد. با این وصف بازی که جلو رفت، یووه همان یووه کلاسیک شد. یووه کم اشتباه در دفاع، با انضباط در میانه میدان و غنای تاکتیک در برهه کلیدی. یووه ای که در نبردهای فشرده می تواند با یک گل پیروز شود. چنان که در دو دیدار بسیار فشرده برابر رم و جنوا با یک گل پیروز شده بودند.
یادمان نمی رفت بوفون و مدافعان یووه طی 20 بازی فقط 8 گل دریافت کرده بودند. آنها صلابت شان را حفظ کردند و تدریجا هافبک های یووه هم خود را پیدا کردند. محض نمونه پوگبا هم جورجینیو را در سایه خود قرار داد و هم آلن را و در چند صحنه هر دو را توامان و حرکات کوادرادو هم بهبود پیدا کرد. وقتی نیمه اول تمام شد تورینی ها 9 شوت به سوی دروازه نواخته بودند و جنوبی ها فقط دو بار. حتی مصدومیت بونوچی طی برخورد با خدیرا و ورود روگانی جای او چرخش قدرت را به سود ناپولی تغییر نداد. وقتی ساری در دقیقه 77 به تغییر روی آورد و مرتنس را جای اینسینیه راهی میدان کرد روشن شد او به ترک تورین با یک امتیاز هم راضی است و شاید نتیجه تساوی عادلانه هم بود. ولی تعویض های آلگری کارساز شدند. خیلی زیاد.
ساندرو جای خدیرا هم در دفاع شریک شد و هم در حمله. ولی خروج موراتا و ورود سیمونه زازا بود که حرف آخر را زد. جایی که یووه با اولین ضدحمله واقعی اش پیروز شد. توپ با پاس اورا به سیمونه زازا رسید و او با گذر از کولیابی در دو دقیقه به پایان آن ضربه را با پای چپش نواخت. مهم ترین گل زازا تاکنون و احتمالا مهم ترین گل یووه در استادیوم جدیدش.
دستاورد بزرگ یووه بازگشت از جاده رکود به مسیر صعود بوده است. آنها در هفته دهم 10 امتیاز با ناپولی فاصله داشتند و اکنون با یک امتیاز در صدر ایستاده اند. یووه پس از شکست برابر ساسولو در آخر اکتبر (همان دیداری که کیلینی اخراج شد) نباخته است. میلان، لاتزیو، فیورنتینا، سامپدوریا و رم را شکست داده است. 15 دیدار متوالی لیگ را با برد سپری کرده و طی هشت دیدار در نیم فصل دوم جمعا 1- 18 پیروز شده است. دیدار بعدی بانوی پیر در زمین بولونیا برگزار خواهد شد و راه راه پوش ها سپس در تورین میزبان اینتر خواهند بود. جایی که جنوبی ها باید دیدارهای شان را با برد سپری کنند و و به لغزش یووه دل ببندند. به توقف یووه در تب و تاب تقویمی فشرده. به سختی رویارویی یووه - بایرن مونیخ در لیگ قهرمانان اروپا. در سوی دیگر آلگری به بازگشت کیلینی می اندیشد و بهبود بونوچی. او در در خط حمله اش دیبالا را دارد و به درخشش مانژوکیچ هم می اندیشد. او پریرا را در اختیار دارد که هنوز ندانسته با او چه کند و می تواند برگ برنده رونشده اش در ادامه راه قلمداد شود. سیزده بازی سری آ باقی مانده و اسکودتو دوباره به یووه چشمک می زند. به شمال. همان قصه دیرآشنا.
