هواداران بی هوا..

به نظر می رسد حکایت حرفه ای شدن فوتبال در این کشور هم به سرنوشتی مشابه همه ی آرزوهای بر باد رفته این کشور دچار شده است... نگارنده قصد متهم کردن باشگاه یا مدیریت خاصی را ندارد اما این رویه رایگان اعلام کردن بلیت بازیهای پرسپولیس و متعاقب آن استقلال و احتمالا به تدریج سایر باشگاه ها، رویه از پایه و اساس غلطی است که نه تنها کمکی به حرفه ای شدن فوتبال نخواهد کرد بلکه یادآور فرهنگ گداپروری مدیران دوره های پیشین است.. اخیرا مدیرعامل باشگاه نفت حرف‌های دردناکی بر زبان آورد و گفت: «برای تهیه پول شام و هتل بازیکنان با مشکل مواجه بودیم.» سایر باشگاه‌های لیگ برتری نیز بارها در مورد مشکلات مالی تیم‌هایشان صحبت‌های مشابه‌ای را مطرح کرده‌اند. بنابراین می توان با قاطعیت گفت تمامی باشگاه های حاضر در فوتبال ایران با بحران مالی مواجه است اما در این اوضاع اسفبار مالی باشگاه‌ها رایگان شدن مسابقات فوتبال برای هواداران مسخره ترین کاری است که می توان شاهد آن بود.. تا کی قرار است به اسم حمایت از هوادار بازیها رایگان برگزار شود؟ این امر را با تصمیمات مدیران باشگاه لیورپول و گران تر کردن بلیط بازیهای تیم محبوبشان مقایسه کنید.. هر چند با اعتراض هواداران این تصمیم منتفی شد اما به طور قطع و یقین بازیهای لیورپول مجانی نخواهد بود.. درست است که درآمد ساکنان آن دیار با مردم کشورمان یکسان نیست اما رایگان شدن تماشای بازیها هم تفریط است.. در اینجا از سرمقاله هایی که در این چند روز نوشته شده کمک می گیرم: فوتبال حرفه‌ای در سراسر جهان تعریفی مشخصی دارد. باشگاه‌هایی حرفه‌ای و خصوصی هستند که بتوانند از طریق حق پخش تلویزیونی، فروش پیراهن و البسه، فروش بلیت مسابقات، انتقال بازیکنان به باشگاه‌های دیگر و تبلیغات روی پیراهن و محیطی هزینه‌هایشان را تامین کنند. آیا چنین باشگاهی در بین 16 تیم لیگ برتر ایران سراغ دارید؟! همه باشگا‌ه‌ها متکی به پول‌های دولتی هستند! آن هم در حالیکه ما روی کاغذ به AFC اعلام کرده‌ایم که هر 16 باشگاه لیگ برتر‌مان در آمدزا هستند! در فوتبال حرفه‌ای هوادار هم تعریف مشخصی دارد و صرف اینکه یک فرد تیم خاصی را دوست دارد و شبانه روز در محل کار و زندگی برای دوستان و اقوام خود کری‌خوانی بکند به او هوادار نمی‌گویند. در فوتبال دنیا شخصی را هوادار یک باشگاه می‌نامند که بلیت‌ تماشای مسابقات باشگاه مورد علاقه‌اش را در ابتدای فصل پیش‌خرید می‌کند، پیراهن، شال و کلاه و... سایر البسه و اقلام تولیدی باشگاهش را می‌خرد زیرا می‌داند با خرید این البسه هم خودش را طرفدار یک تیم خاص نشان می‌دهد و هم با پرداخت این پول به باشگاهش کمک کرده است. با این تعریف باشگاه‌های بزرگ و پرطرفدار فوتبال ایران مثل پرسپولیس، استقلال، تراکتورسازی، سپاهان، ملوان و... چند هوادار دارند؟ هواداران فوتبال ایرانی معمولا پیراهن‌های تقلبی باشگاه‌ مورد علاقه‌شان را می‌خرند بدون آنکه از پول پرداخت شده سودی به جیب باشگاه برود و این پول مستقیم نصیب شرکت تولید کننده غیرقانونی البسه ورزشی می‌شود. بنابراین می‌توان همان عده معدودی که به ورزشگاه می‌روند را هوادار نامید زیرا آنها حاضرند برای عشق و علاقه ورزشی‌شان هزینه کنند و پول پرداخت کنند که این یکی هم به لطف تصمیم عجیب و غریب مدیران باشگاه‌ها فوتبال و تایید سازمان لیگ در حال از بین رفتن است. در لیگ برتر انگلیس هواداران لیورپول به دلیل اینکه باشگاه‌ تنها 7 پوند بلیت مسابقاتش را گران کرد به نشانه اعتراض به این تصمیم باشگاه در دقیقه 77 ورزشگاه را ترک کردند. آنها معتقد بودند که همان بلیت 70 پوندی( رقمی در حدود 350 هزار تومان) هم خیلی ارزان نیست و باشگاه نباید به هوادارانش به چشم مشتری نگاه کند و نباید بلیت مسابقات را بازهم گران کند در چنین شرایطی شاهد هستیم که در فوتبال ایران تماشای مسابقات لیگ برتر حرفه‌ای با بلیت 10- 15 هزار تومانی رایگان اعلام می‌شود. از پرشدن ورزشگاه‌ها در دیدارهای حساس و مهم لیگ برتر هم خرسند می شویم و به خودمان می‌بالیم که فوتبال ایران هنوز هم طرفدار و هوادار بی‌شماری دارد. باز هم با صراحت باید گفت درآمد مردم ایران ممکن است به نسبت کمتر از سایر کشورها باشد اما حداقل می توان قیمت بلیط را کاهش داد نه اینکه رایگان کرد.. این سیاستی که مدیران در پیش گرفته اند به قول مجید جلالی سرنوشتی مشابه پرداخت یارانه ها خواهد داشت.. ترویج گداپروری..