بعد از اون همه حرف و حدیث درباره ی حضور فرهاد مجیدی در تمرینات استقلال که اطرافیان مجیدی این موضوعو یه جوری جلوه دادند که انگار یه اتفاق خاصی قراره بیفته بالاخره امروز ایشون تشریف فرمایی کردند و بازی با گسترشو از از نزدیک دیدند.مجیدی تبدیل به امپراتوری شده که انگار توجه اون به استقلال منتی است بر باشگاه و هواداران.حتی سایت باشگاه هم در اختیار اوست.
اما امپراتور واقعی کیست؟
چهارشنبه مجتبی محرمی که علی پروین از او به عنوان بهترین بازیکن تاریخ پرسپولیس عنوان میکند بی ریا و سرزده سر تمرین پرسپولیس رفت و با تواضع گفت : پرسپولیس برانکو از پرسپولیس رویایی دهه شصت هم بهتر است.
او برای حمایت از تیمش نیاز به هیچ فرش قرمزی نداشت درست مثل مهدوی کیا که فقط 24ساعت بعد از مرگ مادرش راهی رشت شد تا به پرسپولیس گل محمدی در بازی حذفی مقابل داماش قوت قلب دهد.(اونم با وجود قضایا با گل محمدی...)
نمی خوام فقط از پرسپولیس بگم.امپراتور واقعی منصور پورحیدریه که بعد از بیماری سختش بدون هیچ تشریفاتی سر تمرین استقلال می رفت.برید و سابقه ی منصور پورحیدری و مجیدی رو نه تنها در استقلال بلکه در تیم ملی که فرهاد مجیدیو فقط به خاطر قهراش به یاد داریم مقایسه کنید ببینید کدوم منطقی تره منت بذاره.
کسی که در دوران بستری بودنش برای این که بهش فشاری وارد نشه مجبور شدند ساعت بازی استقلال و تراکتورو ازش مخفی کنند و به دروغ بهش بگن بازی عقب افتاده یا شایدم فرهاد مجیدی که:
فرهاد مجیدی : در داربی 74 بعد از انکه استقلال جلو افتاد من به حمام رفتم تا دوش بگیرم اما وقتی برگشتم دیدم استقلال سه گل خورده و بازی رو باخته!!
امثال پورحیدری و محرمی و مهدوی کیا البته هرگز مجیدی نخواهند شد چون هیچ وقت عادت نداشتند تیمشان را وسط کار قال بگذارند و بروند و جام قهرمانی را از هواداران بگیرند.
برای اسطوره شدن کارهای سخت تری از 4تا گل به «پرسپولیس» لازمه!
