بد نیست اینم بدونیم!

اخیرا باشگاه بارسلونا گفته که اجازه نمیده که نیمار تو المپیک بازی کنه و این منو یاد یه قضیه ای انداخت. بعد درخشش پله 18 ساله در جام جهانی 58 که با انتخاب اون به عنوان بهترین بازیکن جوان جام، دومین گلزن جام و دومین بازیکن جام منتهی شد پیشنهاد های اروپایی سرازیر شد که مهم ترین اونها از طرف رئال مادرید،میلان و لیورپول بود. یک سال بعد پله 19 ساله بهترین بازیکن و آقای گل کوپا آمریکا شد و پیشنهادهای اروپایی سنگین تر شد به خصوص پیشنهاد رئال مادرید. اما شرایط اون دوره مثل الان نبود. به عنوان مثال دی استفانوی آرژانتینی که برا تیم ملی آرژانتین هم به میدان رفته بود بعد انتقال به رئال نتونست برای آرژانتین به میدان بره و برای اسپانیا بازی کرد. در اون دوره ارتباط بین اروپا و آمریکا تنها با کشتی ممکن بود و تیم ها برای حضور در جام جهانی هفته ها تو کشتی بودن و تو کشتی هم تمرین می کردن. همین باعث شد که دی استفانو نتونه دیگه برا آرژانتین بازی کنه. باید برای هربار حضور در آرژانتین هفته ها تو راه بود که غیر ممکن بود و اجبارا برای اسپانیا به میدان رفت. دولت برزیل که این شرایط رو دید فهمید که با انتقال پله به رئال مادرید پله رو از دست خواهد داد. در سال 1959 پارلمان برزیل قانونی تصویب کرد که طی اون پله به عنوان میراث ملی(همچون آثار باستانی) ثبت شد و پله اجازه خروج از برزیل رو مگر با اجازه دولت از دست داد. پس از اون در 3 جام جهانی دیگر به میدان رفت. برزیل حتی پله رو جز همون یک بار هرگز به مسابقات کوپا آمریکا اعزام نکرد! سر انجام پس از خداحافظی پله از بازی های ملی بعد از جام جهانی 70 پارلمان برزیل این قانون رو لغو کرد و پله برای سالهای آخر فوتبالش به نیویورک کسموس منتقل شد.