سفرنامه ی من اختصاصی طرفداری نیست..اختصاصی قلبم است.

همیشه دوست داشتم با هویتم در اینجا بایستم...میتونم تصور کنم در نگاه اول چقدر زیبا و باشکوه و هیجان انگیز میتونه باشه این دیدار...رسیدن یک عاشق به خانه معشوق یعنی رسیدن به همه آمالی که عاشق دیوانه آنها شده است. میتونم تا مدت ها همین طور بایستم و به اون لوگوی زیبا نگاه کنم و خاطرات زیادی رو از دیدگانم بگزرونم. از زحمت هایی که پدر برای این استادیوم کشید. از بزرگانی که پا به این استادیوم گذاشتند از لاسائتا..پوشکاش..خنتو..هکتور ریال و رایموند کوپا تا آمانسیو و پیه ری و تا سانتیانا و خوانیتو..تا کوینتو دل بویتره وتا مانولو سانچیس و فرناندو ایه رو و رائول و ایکر و بزرگان دیگر. این تازه نقطه ورود ماست. با تور برنابئویسته آشنایی دارم و میدانم که برای دیدار باشگاه چه امکاناتی را در اختیار بازدیدکنندگان قرار میدهد. ورود به تالار افتخارات مساوی هست با تمام روزهای شیرینی که مادرید داشت. از لاسپتیما..لااوکتاوا ..لانوونا و تا لانوونایی که خودمون دیدیم.. رد شدن خاطرات شیرین..دیوانگی رائول و افتخاری که در کنار 10 جام اروپایی میتونه با یه عکس رقم بزنی بعدش هم که مشخص هست تالار لالیگا..از لالیگای 2006 - 2007 دیوانه کننده تا لالیگای 32. تالار جام های حذفی و خاطره گل شیرین کریستیانو...سوپر کاپ های کنار هم چیده شده 2 سوپر کاپ اروپا و یک جام باشگاه های جهان که تک وتنها در گوشه ایی خودنمایی می کند جام های دیگر هم که در نوع خود ..جام های لیگ مادرید..جام در جام و .... تالار افتخارات فردی..شناسنامه ی کهنه و قدیمی لاسائتا و کفش هایش..دستکش های ایکر.. از تالار افتخارات که فارغ میشوی و از رختکن بازیکنان و سالن کنفرانس و... که دیدن میکنی تازه به اصل ماجرا میرسیم.. داخل استادیوم... در ابتدای ورود سبزی چمن شاید شما رو بگیره تا مدتی اما این چمن هم یادآور لحظات شیرینی است. از قدم زدن های پدر بر روی این چمن..تا جادوی لاسائتا...تا بازگشت های خوانیتویی...تا پرش های سانتیانا...تا عاشقی رائول و تا تیری که دیگر توسط ایکر لمس نشد... استادیوم خالی است اما فریادهای اولتراها که لیدر در بلندگو فریاد می کشید و اولتراها استادیوم را بر سر می گذاشتند هنوز هم به گوش می رسد رئال مادرید آاااله...آااااله...رئال مادرید آااااله...آاااله..رئال مادرید..رئال مادرید...رئال مادرید آاااله آااااله همه و همه یکجا جمع هستند.. دور تا دور چمن برای نگهداری از اون با موانعی کشیده شده ..حسرتی کوچک کاش میشد به مانند رائول به مرکز زمین رفت و بر نقطه ثقل عاشقی بوسه زد. اما خب نمی شود که نمی شود با همه اینها حالا نفس کشیدن در اینجا راحت است حالا انگار تو مادرید را در آغوش داری و میتوانی از لحظات عاشقی کمال استفاده را ببری ساعاتی دیگر ال دربی شروع خواهد شد استادیوم پر خواهد شد و درسته که اولتراها نیستند اما هنوز هم میتوان یک شعار رو برای این بازی از جای جای استادیوم شنید PUTA ATLETI OE و چقدر زیباست جایی که همیشه دوست داشتی بنشینی و از بازی تیم عشقت لذت ببری و چقدر زیباست وقار زیزو در کنار زمین و اینجاست که فوتبال برای تو معنا پیدا می کند. مادرید.