“تحلیلی بر حرفهای جنجالی کریستیانو”

کریستیانو حرفهایی زد که خیلی ساده می شد از آن سوء برداشت کنی و جنجال بیرون بکشی :” اگر همه در سطح من بودند الان صدرنشین بودیم.” می شد پیش بینی کرد که دشمنان رونالدو که همیشه او را خودخواه می دانند از فرصت استفاده کنند و به او بتازند . اما وقتی حرفهای کاملش در مصاحبه را خواندم فهمیدم که هدفش این بوده که ناراحتی خود را از مصدومیت ها در طول فصل ابراز کند. بازیکن پرتغالی تاکید کرده که بردن چنین بازیهای مشکلی در طول فصل بدون داشتن بازیکنان کلیدی مثل مارسلو (بهترین زوجش در سمت چپ) ، بنزما (زوج محبوبش در خط حمله) ، په په (پلیس خط دفاعی و امید تیم) و بیل (بازیکن ولزی با حرکاتش برای رونالدو فضا می سازد) مشکل است. رونالدو کمی بعد وقتی سوء تفاهمات را فهمید حرفش را تصحیح کرد :” خودم را از بقیه بهتر نمی دانم. به هم تیمی هایم احترام می گذارم و هرگز قصد انتقاد از انها را ندارد. منظورم مصدومیت ها بود.” بحث از این جا ادامه می یابد. رونالدو به مصدومیت های پرشمار اشاره می کند چرا که تیم در این فصل 21 مصدومیت عضلانی داشته است. هواداران مشکل را گردن کادر پزشکی تیم یعنی دکتر اولمو می اندازند که همیشه مورد حمایت پرز بوده است. درمان های او آن قدر بد است که مصدومیت ها تشدید می شوند. این جا مسئله حل می شود. رونالدو رابطه بسیار خوبی با هم تیمی هایش دارد و هرگز آن ها را دستکم نمی گیرد. اگر شکی هم هست کافی است به حرفهای راموس نگاه کنیم. کاپیتان همیشه صریح و صادقانه صحبت می کند. اگر فکر می کرد که رونالدو حرف بدی زده قطعا او را سرزنش می کرد اما کاملا برعکس ،او از رونالدو دفاع کرد. می داند که رونالدو شخصیت ویژه ای دارد. کریستیانو کسی نیست که بتواند خشمش را کنترل کند. رونالدو نیاز به تغییرات شدید در سازمان باشگاه دارد و از سویی رئال بیش از هر زماین به رونالدو نیاز دارد. بازیکنی که در 33 بازی 34 گل زده است و حالا نمی خواهد پایان فصلش غم انگیز و ناراحت کننده باشد… . . توماس رونکرو