بچه که بودیم تفریحات ما مثه بچه های الان تبلت و این چیزا نبود.یا تیله بازی میکردم یا هفت سنگ یا کارت بازی و....
کارت بازی خیلی محبوب بود اون موقع ما هم بازی میکردیم.یادمه یه تیم بود که لباس بازیکناش سگا و jvc بود مارکش.این تیم 3 تا بازیکن داشت که همه میشناختنش.
یکی دروازه بانش بود با اون سیبیلا و موهای دم اسبی معروفش.یکی یه بازیکن بور که شوتاش اصن معروف بود! یکیم یه بازیکن دیگه که من بهش میگفتم ادامس :)
اون زمان این تیم خیلی معروف بود.اگه کسی از لیگ انگلیس میخاست حرف بزنه دوتا تیمو میگفت منچستر ارسنال.
ما هم یواش یواش تیممون شد این ارسنال.تا این که اون فصل معروف بدون شکست رسید.معرکه بود دیگه از اون موقع اگه میخاستیم کل کل کنیم منم میگفتم ارسنال
تا اینکه گذشت.گذشت و از اون ارسنال هیچی نمونده جز یه اسم.فقط عکس بالا رو نگا کنید.یه زمانی میرفتیم کلوپ پلی استیشن چه یک که وقتی سنمون کم بود میرفتیم چه پلی 2 که تو نوجونیامون میرفتیم یه سری تیما خیلی محبوب بودن همیشه(البته به جز اون منتخب جهان پلی 1 :دی)
میلان-اینتر-ارسنال.تیری هانری روبرت پیرس و... خیلی اون زمان محبوب بودن.اون زمان اگه ارسنال 3 تا از اینتر میخورد 5 تا بهش میزد
ولی الان چی؟الان هیچی نمونده از تیم یه زمانی همه تیما تو جزیره از ارسنال میترسیدن الان باید این دغدغه رو داشته باشیم که میتونیم سوانزی یا ساوتهمتونو ببریم یا نه :)
به هر حال ما هم بزرگ شدیم و تیم دیگه ای انتخاب نکردیم فقط ارسنال.ولی چند ماه دیگه باید برم خدمت شاید کلا دیگه بیخیال فوتبال و ارسنال و طرفداری و همه اینا بشم.
ارسنال واسه من یکی جز حرص خوردن هیچی نداشت.
فقط تصور کنین فصل بعد اوزیل بره بایرن فک میکنید لوا و مولر هر بازی چنتا گل بزنن؟:)
یا علی.
