تصوری بس مغرضانه و علمی تخیلی در بین هواداران دیگر لیگهاست به عنوان اینکه همه تیم ها در همه جا ابتدا چمپیونزلیگ را ملاک اصلی میدانند ...
در صورتی که این تصور در بریتانیا شبیه به فحاشی به سنت های بزر گ انگلیس هاست ...
در انگلستانی که به طرز مغرورانه ای سال ابتدایی چمپیونزلیگ را به دلیل عدم کیفیت لازم تحریم کرد این حرف ها واقعا از روی شکم های پر زده میشه ...
انگلیس کشوری خود رای است، تمام مردم این کشور فوتبال را تحت تاثیر خود قرار داده اند، و اصلی ترین نکته پیشرفت محبوبیت این ورزش در دنیا محسوب میشن ... مخصوصا در آمریکای شمالی، اکثر اروپا و اسیای شرقی ... فوتبال انگلستان معنای دیگری از فوتبال در دنیاست ... و آن را در مقایسه با چیز یگری قرار نخواهند داد ...
توهم لالیگایی ها و یا بوندس فن ها سالهاست در کشور ما باعث شده مردم حس کنند که رقابت اصلی لیگ قهرمانان اروپاست ... در حالی که لیگ قهرمانان اروپا در بهترین حالت با هفت تیم برای قهرمانی میجنگید ... تیم هایی که به انتخاب قرعه است و شانس اصلی ترین دلیل حضور تیم ها در مراحل بالاست ... چرا که وارد یک رقابت همیشگی و رفت و برگشتی نخواهید شد و این رقابت هر ماه یک روز با یک سری شرایط از پیش تعیین شده که اقلب به ضرر تیم های قوی ـست برگذار میشود! هر ماه یک بازی!
این رقابت را نمیتوان ملاک قرار دهیم ... رقابت واقعی زمانی ـست که شما هر هفته یک یا دو بازی برگذار کرده، به شهرهای گوناگون رفته و هر روز محک جدی بخورید ... سفرهای کوتاه باعث شاداب ماندن بازیها میشود و شناخت تیم ها از یکدیگر بهترین بازیها را رقم میزند ... همانطور که همه ما میدانیم لیگ جزیره بشدت جذابیت بیشتری نسبت به تمام رقابتهای دیگر اروپایی داشته و دارد ...
در انگلستان اگر از یک نفر بپرسید: چمپیونزلیگ را میخوای یا پریمیر لیگ؟! او بدون شک با پزخندی به شما جواب میدهد مسخره میکنی؟! معلومه پریمیر لیگ ...
کلیپ بالا مصاحبه جالب کودچینی، نلسون و شورله با شبکه چلسی ـست ... ک در اون نلسون بعد از پرسیدن سوال اینکه لیگ رو دوست داری یا پریمیر رو با صراحت میگه: پریمیر لیگ ...
این مرام فوتبال در انگلستانه ... یعنی برتر بودن رقابت داخلی به هر آنچه در بیرون از خاک ها اتفاق میوفته ... این حرف من نیست ... این مصاحبه یک بازیکن بزرگ درباره چیزی که حس میکنه ...
من هرگز نگفتم تیم های جزیره دوست ندارن چمپیونز رو ببرن! این حرف مسخره است اما هرگز انتخاب اول نبوده ... برای چلسی فن ها شاید چند سال پیش به دلیل نداشتن چمپیونز و بردن لیگ این جام اهمیت بیشتری داشت اما در یک حالت عادی اصلا این چونین نیست ... آرسنال فن های انگلیس ده سال است رنگ بردن لیگ را ندیدند، سالی که با بارسلونا در فینال چمپیونز بودن، لیگ براشون رویا شده بود! اگر از اونها میپرسیدی حاضرید اینجا قهرمان بشید یا لیگ ... بدون مکث لیگ رو انتخاب میکردن.
لیورپول سالهاست عرق و خون ریخته تا لیگ را برنده باشد ... سالهایی که پیاپی به نیمه نهایی اروپا میرسید و یا قهرمان اروپا میشد ... بیست سالی هست قهرمانی لیگ تبدیل به رویا شده برای آنها ... اگر از یک لیورپولی بپرسی لیگ یا چمپیونز امکان دارد همانجا سیلی محکمی به گوش شما نواخته و بگوید: این چه سوال مسخره ای ـست! مرا یاد استیوی جی انداختی لعنتی!
برای هواداران تاتنهام که نیم قرن است لیگ را نبده اند ... وقتی گزارشگر فوتبال 120 از آنها پرسید لیگ را دوست دارید یا یورو لیگ را میخواست همانجا به دلیل مسخره بودن سوال گزارشگر صحنه ر ا ترک کند! (کلیپش هست)
این حتی در هواداران جاهای دیگر این تیم ها نیز صدق میکند ...
چمپیونز لیگ عموما از زمانی شانیت داده شد که اتحادیه فوتبال اروپا یوفا میخواست قدرت را از دست انگلیس بگیرد و به سلطنت آنها پایان دهد ... تبلیغات زیاد، بستن قراردادهای هنگفت، پخش تلوزیونی پیشرفته به کمک خود انگلیسی ها و بهره گیری از تجارب بهترین کارشناسان بریتانیایی در شبکات معروفشان ...
این چیزی را برای خود انگلیس ها تغییر نداده ... اما برای ما ایرانی های دور از دنیا مرعوب کننده و گول زننده است ... چرا که ما در شرایط قرار نگرفتیم و میتوانیم به سادگی تسلیم تبلیغات رئال و بارسا یا بایرن شویم ... تیم هایی که در این سالها اکثرا وقتی با انگلیس ها بازی میکنند بازهم یکی از بازی های رفت و برگشت را به انها میبازند! (و این تازه وقتی ـست که در شرایط قرار نگرفته اند و لیگهایشان پشیزی ارزش فوتبالی ندارد ... )
رئال از اواسط دهه 90 به نیم قرن بی ثباتی و انگیزگی پایان داد و با فوران شدن سرمایه های سلطنتشان به جایگاه فعلی رسید ... بارسا هم از اوایل دهه 90 با به خدمت گرفتن ستاره های هلندی و شکل دادن به ریشه های هلندی تیم شان خود را بالا کشیده و به بایرنی که از دهه 70 شروع بع فعالیت کرد اضافه شدند ... این سه تیم حالا بخشی از شاکله اروپا شدند ... سه تیمی که ریشه های مبهم و گنگی دارند ... اکثرا مانند حباب های توخالی که ورودشان در جزیره میتواند به کابوسی تمام نشدنی برای آنها تبدیل شود ... اما متاسفانه هرگز قانون اجازه این را نمیدهد که ما آنها را در جزیره ببینیم ... و ببینیم چطور با سه روز یک بازی کنار می آیند ... چطور با ساوتهمپتون میجنگند و بعد به سمت لندن پرواز میکنند تا تاتنهام را مشاهده کنند!
این به نظرم کج دهنی به انگلیس است ... کلا مقایسه این تیم ها و تیم های انگلیسی به فحاشی شبیه تر است تا واقعیت ... باید از مقایسه ای که بین ما و آنها انجام میشود شرم سار شویم و آن را مسخره بدانیم ... نه اینکه به آن دامن بزنیم ... من میدانم در ایران ما مرعوب تبلیغات صدا و سیما شدیم ... مانند اکثریت جهان سومی ها ... اما قرار نیست تا پایان عمر مرعوب بمانیم ...
