طرفداری- همین چند سال پیش بود که چند ساعت قبل از آغاز بازی های حساس داخلی، مجری برنامه ورزشی یا گوینده اخبار ورزشی خبر پر شدن ظرفیت ورزشگاه را اعلام کرده و از هواداران درخواست می کردند که در منازل خود مانده و بازی را از طریق گیرنده های خود تماشا کنند. اینک پس از چند سال شاهد این هستیم که استقبال کم و ناامید کننده هواداران از بازی های لیگ برتر، مسئولان باشگاهها را بر آن داشته که با رایگان اعلام کردن بازی ها بار دیگر هوداران را به ورزشگاهها بکشانند اما این راهکار تا چه حدی می تواند مفید باشد و آیا اصلا جنبه مثبتی دارد یا خیر هنوز مشخص نیست.
هوادار فوتبال چند سال پیش با قیمت آن روزها و با درآمدی که آن زمان داشت بلیط تهیه و به ورزشگاه می آمد. اینک هوادار همان است، قیمت بلیط ها به نسبت افزایش قیمت سایر کالاها در کشور افزایش یافته و سطح درآمد نیز اگر افزایشی نداشته در عین حال در بسیاری از موارد با کاهش هم مواجه نشده است. حال مشکل کجاست که این هوادار در شرایطی یکسان با سال های پیش در ورزشگاه حضور نمی یابد؟ پاسخ این سوال با حذف مولفه های بالا چندان هم سخت نیست و سطح فعلی فوتبال کشور پاسخ سوال ماست که با گذر زمان هیچ پیشرفتی که نداشته هیچ بلکه روز به روز هم وضعیت بدش، بدتر می شود. به طور کلی فوتبال کشور ما در شرایطی قرار گرفته که هیچ جذابیتی برای هوادار ندارد و محرکی که وی را برای حضور در ورزشگاه ترغیب کند در فوتبال امروز ایران وجود ندارد. در چنین شرایطی دم دستی ترین و ابتدایی ترین راه حل مسئولین تزریق یک تفکر لحظه ای همانند رایگان اعلام شدن بلیط بازی ها می باشد که عواقب آن به هیچ عنوان کارشناسی شده نیست.
این صبحت ما نیست بلکه صحبت میلیون ها هوادار فوتبال کشور است که اگر فوتبال ارائه شده در ورزشگاه ها کیفیت لازم را داشته باشد هیچ بهانه ای برای حضور در ورزشگاه نخواهند داشت و پرداخت بهای بلیط هیچ گاه به چشمشان نخواهد آمد. بهای بلیط در چنین اوضاعی تنها یک خلط مبحث برای پاک کردن صورت مساله ای است که پاسخ آن را همه می دانیم. در صورتی که رایگان شدن بازی ها به یک اپیدمی تبدیل شود چه راهکاری برای عواقب آن که همانان بد عادت شدن هواداران و به احتمال زیاد از دست دادن عده اندکی که پیش از این به ورزشگاه می آمدند، اندیشیده خواهد شد؟