من پای آرزو زندگیمو تاخت زدم - باور کن این نیستم اینکه دنیا ساخت ازم یه روزی مثله تو آسمونو آبی دیدم - یه روز که زود گذشت و فهمیدم که خواب میدیدم چه ساده رفتن از کنارم تنها با یه لبخند - شبای بی کسیمو صبح میکردم با یه دفتر ادامه سخته وقتی نیستش حتی پای رفتن - انگار که زنگا خورد و من هنوزم پای تخته ام نگامو دزدیدم از نگاه سردتون - شما که له کردین هر کی نبود قدتون گوشامو پر کرده حرفای بی ربطتون - یه روزی در میرم از دنیای بی رنگتون یه شاخه بی برگم از زمستون باکی نیست - تا وقتی میفهمم زندگیمم عادی نیست دلتنگم حتی واسه ضجه های بچگیم - حتی رو عشقتونم ردپای هرزگی بود سکوتم فریاد شد زیر دست روی کاغذ - اینی که دورم از تو دست من نی بی ارادست غمای بی دلیلم شبامو دیدنی کرد - روزای بی غریبم یادگار این زمینن