نتایج رم در نیم فصل دوم امید را به جمع پایتخت نشینان بازگردانده، آنها با حضور اسپالتی دوباره مدعی شده اند.
آخرین بازی نیم فصل اول که تمام شد هواداران بیشتر از همیشه اعتراض کردند، رم با هدایت گارسیا مأیوسانه بازی می کرد و ادامه راه روشن نبود. انگار آن ها دچار یک بیماری شده بودند، گل می زدند ولی به راحتی گل می خوردند. اوج این داستانشان تساوی ۴ بر ۴ برابر لورکوزن در لیگ قهرمانان و ۳ بر ۳ مقابل کیه وو بود. هرچند که در این میان باخت سنگین شان برابر بارسونا هم ضعف خط دفاع شاگردان گارسیا را نشان داد.
روندشان مانند دو فصل گذشته بود، شروع عالی و کم کم سقوط. درست شبیه داستان تهوع ژان پل سارتر.
این فصل اما هرچه قدر که هفته ها گذشتند با اطمینان بیشتری می شد از تکرار نشدن رتبه دومی شان در دو فصل گذشته حرف زد. گارسیا مدام به دنبال حل مشکل تیمش بود ولی سرانجام بعد از تساوی خانگی برابر میلان در آخرین بازی نیم فصل اول کنار گذاشته شد و اسپالتی دوباره به الپیکو بازگشت.
جمله ای که پس ازبازگشت به جمع رمی ها برزبان آوردنشاندهنده علاقه اش به این تیم بود.
اینکه بخشی از قلبم را اینجا جا گذاشته بودم شاید بهترین شروع بود.
داستان رویایی آغاز نشد. در گام اول برابر هلاس ورونا به تساوی رسیدند تا بدبین ها بهانه گیری کنند، شکست در قدم دوم برابر یوونتوس احیا شده سئولاتی را در اذهان ایجاد کرد، اما لوچیانو قدرتش را نمایان کرد.
اکنون هفت بازی از باخت برابر یوونتوس گذشته و رمی ها دیگر نباخته اند و جالبتر اینکه در این هفت پیکار حتی به تساوی هم قناعت نکرده اند.
از زمان حضور اسپالتی رمی ها در لیگ ۲۳ گل زده اند و تنها هفت گل خورده اند. و این یعنی اوضاع دفاعی تا حد زیادی سامان یافته.
اگرچه نمی شود باخت برابر مادریدی ها را فراموش کرد ولی به هر حال توان رمی ها بیشتر از این نبود. به هر حال اسپالتی رم را از بیراهه به مسیر آورده و حالا در رتبه سوم جدول قرار دارد. آنها با یک بازی بیشتر در دو امتیازی ناپولی و پنج امتیازی یوونتوس قرار دارند.
اسپالتی این روزها محبوب هواداران شده است.
