یک شرکت تبلیغاتی سایتی را راهاندازی کرده تا افرادی که تمایل به ترک اعتیاد به طرفداری دارند اما از اراده کافی برخوردار نیستند، بتوانند کمتر از آن استفاده کنند. این سایت از کاربران دعوت میکند سه ماه به طرفداری نیایند و بعد از آن ببینند آدمهای شادتری هستند یا نه. البته ما معتقدیم این راهها همهاش سوسولبازی است و معتاد به طرفداری با عزیزم! لایک نکن و خوشگلم! پست نذار، اعتیادش را ترک نمیکند و باید به فکر راههای دیگری بود. بستن به تخت، آویزان کردن از سقف، زندانی کردن معتاد در کارتون یخچال و اقداماتی از این دست میتواند راههای بهتری برای ترک دادن معتاد به این شبکه اجتماعی باشد. در همین راستا شنیدیم مرکز ترک اعتیادی به همین شکل در یکی از نقاط کشور شروع به کار کرده است. برای همین از یکی از مراقبان و پرستاران این مرکز خواستیم تجربیات خود را در مواجهه با معتادان برای ما بازگو کند. خلاصه این گفتوگو در زیر میآید:
- یکی از معتادان که دچار بیماری روانی شده بود مرتب سر خود را تکان میداد و هر پنج ثانیه یک بار با خود میگفت: داداش فالویی
- معتادان وقتی حوصلهشان سر میرفت دستهجمعی با هم آواز میخواندند و میگفتند: «کفتر کاکل به سر wi-fi . این message از من ببر wi-fi.»
- برخی از معتادان روی دیوار کمپ جملات قصاری از کوروش کبیر مینوشتند و بقیه هم با ذغال به نشانه لایک خط میکشیدند که با آنها برخورد لازم صورت گرفت. جالب اینجا بود که شخص استاتوسگذار روی دیوار وقتی کشانکشان توسط محسن امیری به سمت سلول انفرادی برده میشد، میگفت: «گیرم که میزنید، گیرم که میکشید. با رویش ناگزیر استاتوسها چه میکنید؟» که همانجا فیالفور ۵۰ نفر بلند گفتند «لایک»
- بعد از این واقعه چند نفر سراغ ما آمدند و گفتند: «ما را هم بگیرید لایکمان برود بالا!» که ما ناخودآگاه به شکل :| درآمدیم.
- کمکم ما هم دلسرد شدیم و با عدم مشاهده علایم بهبود در بیماران به این نتیجه رسیدیم که کلا باید بکوبیم، دوباره بسازیم!
منبع: آکاایران با اندکی تصرف
