وقتی که شادیِ گل جنجالیِ مهدی طارمی در پاسخِ به رفتار مشابه بازیکن تیم فوتبال النصر در بازی رفت، برای مدت چند روز شبکه‌های اجتماعی را به تسخیر درآورد و حرارت بحث‌ها و تحلیل‌ها در فضای مجازی را بالا برد، توقع‌اش را داشتیم که 94، سال پرتنشی میان ایران و عربستان باشد. تعرض به دو نوجوان ایرانی در عربستان و فاجعه تلخ و باورنکردنی منا، آتش میان دو کشور را جدی‌تر کرد و سرانجام اعدام شیخ نمر در عربستان، بهانه‌ای شد تا ایران موضع تندی علیه عربستان بگیرد. تا اینجا همه چیز عادی به نظر می‌رسید و افکار عمومی جهان مشغولِ سرزنش عربستان بودند که ناگهان گروهی از تندروها در تهران، به سفارت کشور عربستان حمله کردند تا بعد از آمریکا و انگلیس، این سومین سفارت به تخسیردرآمده توسط ایرانی‌ها لقب بگیرد. در شبِ انفعال نیروهای انتظامی، ساختمان سفارت کشور عربستان در آتش سوخت و خیلی زود عکس‌ها و سلفی‌های فاتحانه برادران نیز از این ماجرا منتشر شد. عکس‌هایی که نشان می‌دادند دقیقا چه کسانی مرتکب این رفتار قبیح غیردیپلماتیک شده‌اند. هر چند که نام «سلطنت طلب‌ها» به عنوان عوامل تخریب این سفارت مطرح شده بود! از همان اولین ساعت‌های این اتفاق تلخ و حتی قبل از آن‌که دولت ایران این حرکت را محکوم کند، عربستانی‌ها به سرعت دست به کار شدند تا ماجرای اعدام شیخ نمر را در سایه اقدام تندروهای ایرانی محو کنند و به نظر کاملا موفق هم بودند. عربستان رابطه‌اش را با ایران قطع کرد و بسیاری از کشورهای عربی و آفریقایی نیز در همین مسیر گام برداشتند. درست وقتی که وقتی که تهدید، چرندیات و آهنگ‌ساختن برای جمعیت جیبوتی سرمان را گرم کرده بود، فدراسیون فوتبال عربستان تصمیم گرفت یک ضربه کاری به فوتبال ایران بزند. اعراب به خوبی خبر داشتند که تیم‌های ایرانی در لیگ قهرمانان آسیا وابستگی زیادی به هواداران‌شان دارند. عربستانی‌ها به همین سادگی خودشان را از بازی در ایران معاف کردند وبه نظر می‌رسد اگر علی کفاشیان 10 بار دیگر نیز در انتحابات فیفا به شیخ سلمان رای بدهد، این بازی عوض نخواهد شد. برگزاری بازی نماینده‌های ایران و عربستان در کشور ثالت، تقریبا قطعی شده و ظرف روزهای آینده رسانه‌ای خواهد شد. مدیران فوتبال ایران قصد دارند با فرافکنی این موضوع را به نارنجک‌های آزادی ربط بدهند اما حقیقت آن است که این تصمیم از مدتی قبل گرفته شده بود. به نظر می‌رسد در فوتبال نیز همانند بسیاری از حوزه‌های دیگر، باید تاوان تندروی گروهی خاص را بدهیم. آن‌ها که خودشان را بالاتر از قانون می‌دانند و هر وقت اراده کنند فیلم‌های سینما را از اکران به زیر می‌کشند و در اوقات فراغت سفارت آتش می‌زنند. شاید اولین وظیفه مهم دولت در سال 95، باید برخورد بسیار جدی و تند با این قبیل رفتارهای خودسرانه در خیابان‌های تهران باشد. تا روزی که دولتی‌ها شهامت بیشتری برای ضربه زدن به خودسرها پیدا کنند، باید تاوان رفتارهای زشت آن‌ها را بدهیم. تاوان کم‌عرضگی مدیران فوتبالی‌مان و سلفی‌های شرم‌آورغاصبانِ با اموالِ سفارت یک کشور دیگر! آی اسپورت