
نقدی بر استادیوم سانتیاگو برنابئو و جو حاکم بر آن-دژ ترسناک یا تالار پذیرایی؟؟؟
۱٬۵۰۴ بازدیدچهارشنبه ۱۹ اسفند ۱۳۹۴ - ۱۹:۲۶
این مطلب توسط کاربران طرفداری ارسال شده است و دیدگاه طرفداری نیست.
فوتبال پیشرفته و سطح بالای امروزی با استادیوم های مدرن و مجهزش باز هم نیازمند و مدیون عنصری جدا نشدنی است.
تماشاگر...بله تماشاگر.همه ی این هزینه های سرسام آور ساخت استادیوم ها،خرید بازیکن،تعویض مربی و...؛همه ی تورنومنت های معتبر باشگاهی،جامهای جهانی و...همه و همه بدون تماشاگر پرشور داخل استادیوم شبیه تئاتری سرد و تکراری و بی روح خواهد شد.حتی تصور تماشاگرهای بیحال همانند تصور شهری متروکه عذاب آور است.
تماشاگر فوتبال،مخصوصا کسی که با پرداخت پول و صرف وقت خود را به استادیوم میرساند تا بازی تیم محبوبش را ببیند، دغدغه اش تیمش است،شب و روزش،همه ی بالا و پایین شدن های فشار خونش،شادیها و غصه های مضاعف و گاها اغراق آمیزش فقط و فقط به خاطر تیم محبوبش است.تماشاگر فوتبال در مودبانه ترین ورژن خود و حتی با بالاترین شأن اجتماعی و تحصیلی هم وقتی سوتی به ضرر تیم محبوبش زده شود،در بهترین حالت به یک عربده کش تبدیل خواهد شد!
چنین تماشاگری که یکی از سوژه های اصلی زندگیش شرایط تیم محبوبش است و با هر باخت شب را با بی خوابی سپری میکند،لایق احترام است.احترام از سوی بازیکنان تیم و از سوی متولیان و مدیران باشگاه.احترامی که راه های مختلفی برای تأمین و تدارک آن وجود دارد،از تسهیل آمد و شد تماشاچیان تا رعایت انصاف در قیمت بلیط!
از سوی دیگر،هر چقدر هم بازیکنان امروزی حرفه ای شده باشند و باشگاه های بزرگ اروپایی روانشناسان متبحری برای خود استخدام کرده باشند،باز هم هیچکس نمیتواند تأثیر جو روانی ایجاد شده در خانه ی تیم رقیبش را نادیده بگیرد،سند این ادعا نحوه ی برگزاری لیگها و بازیهای حدفی است که در صورت برگزار نشدن در زمین بی طرف،بازیها به صورت رفت و برگشت انجام میگیرد،یا مورد دیگر تاثیر دو برابری است که برای گل زده در خانه ی حریف در نظر گرفته میشود.
در این بین باشگاه های بزرگ اروپایی که تماشاگرانشان سهم بسزایی در تاریخچه و بزرگ شدن تیمشان داشته اند،روز به روز بیشتر استادیوم تیم خود را مجهز کرده و بعضا استادیوم جدیدی تأسیس کرده اند،ولی به چه قیمتی؟به قیمت از دست رفتن عاشقان سینه چاک و اصلی تیم؟
در اینجا بهتر است با ذکر مثال به مسأله بهتر بپردازیم؛
مثال من تیم محبوب خودم رئال مادرید است،تیمی که با مدیریت مثال زدنی بهترین مدیر تاریخ فوتبال،مرحوم سانتیاگو برنابئو،جاه طلبی های خود را فراتر از خاک اسپانیا ادامه داد و به قله های رفیع اروپا پرچم زد،تیمی که اکنون با 10 جام قهرمانی لیگ قهرمانان اروپا مایه ی فخر هوادارنش است.
همه ی ما میدانیم که مردم اسپانیا متفاوت از مردم سایر کشورهای مدرن اروپایی،انساهای احساسی تر و پر شر و شور تری هستند،احساساتی که در موسیقی و هنر این سرزمین کهن نیز به طور محسوسی قابل لمس است،گاها فکر میکنیم عکس العمل مردمانی با نژاد لاتین در برخی مسائل اغراق آمیر است،ولی اینطور نیست،چون ذاتا نوعی شور درونی و شادی بر امور روزمره در وجود آنها نهادینه شده است.
حال اگر این مردم،چشمه ای از احساسات و شور خود را داخل استادیوم فوتبال برده و معطوف به تیم محبوبش کند به نظر شما چه اتفاقی رخ خواهد داد؟؟
نتیجه ی آن رئال مادریدی میشود که دهه ها یکی از قدرتهای بلامنازع اروپا بوده،نتیجه اش بازگشتهای متعدد و شکوهمندی است که در کارنامه ی کمتر تیمی چنین بازگشتهایی را سراغ داریم.نتیجه اش بیشترین مدت زمان شکست ناپذیری در لالیگا و در خانه با۱۲۱ بازی پشت سر هم بود.نتیجه اش جو مخوف و یک استادیوم به سان یک دژ فتح ناپذیر برای رقبا بود.
حال چه بر سر این دژ آمده؟؟؟چرا رقیبان رئال مادرید بسیار راحت برنامه های تاکتیکی خود را در چمن سانتیاگو برنابئو اجرا میکنند؟چرا بعد از زدن گل اول توسط رئال مادرید،تشویق و حمایتی جهت به پیش بردن تیم برای زدن گلهای بیشتر دیده نمیشود؟چرا بعد از به ثمر رسیدن گل تیم رقیب روحیه ای جهت بازگشت به بازیکنان تزریق نمیشود؟!ایا نژاد مردم اسپانیا عوض شده؟آیا مادریدیها دیگر دغدغه ی تیم محبوب شهر خود را ندارند؟
به شخصه دلیل این معما را در 2 امر میدانم:
1-فلورنتینو پرز در زمانی زمام دار امور باشگاه شد که فشار اقتصادی کمر تیم را خم کرده و باشگاه در آستانه ی ورشکستگی بود.نمیتوان تاثیرات مثبت مدیریت پرز را کتمان کرد ولی بعد از مدتی که چهره ی تیم باز هم جهانی شد و رئال مادرید باز هم به سر تیتر روزنامه های ورزشی بین المللی تبدیل شد،طعم سود اقتصادی سرشار به دهان مدیریت مزه کرده و پرز با دندان طمع و آز خود و افراط های نابجای خود در انواع تصمیمات مدیریتی و ورزشی چهره ی ورزشی باشگاهی با تاریخی غنی را هر روز بیش از پیش مخدوش کرد و میکند!
به عنوان مثال یکی از ارمغان های جهانی شدن رئال مادرید،خراب شدن جو مخوف استادیوم و تبدیل شدن آن به مکانی توریستی و تفریحی شده است.قیمت گزاف بلیط ها برای جوانان و قشر متوسط مادریدی(که بحران اقتصادی کمرشان را خم کرده)موجب شده تا این خانه ی بزرگ آبا و اجدادی بیش از پیش برای اهلش غریب باشد!
توریستی که مسأله اش تیم نیست در روز ورود به استادیوم مادرید لباس رئال را به تن کرده و سلفی خواهد گرفت و روز بعد با تور هوایی به بندر بارسلون خواهد رفت تا عکسی دیگر و خوش آب و رنگ تر با لباس بلوگرانا بگیرد!تیم 1% هم برایش مهم نیست،بعضا حتی یک بار هم در عمرشان فوتبال تماشا نکرده اند!پس انتظاری هم از آنها برای حمایت جانانه نیست و نتیجه اش همان است که در سالهای اخیر بیش از پیش کاردش به استخوانمان رسیده!
اگر تماشاگری که به استادیوم وارد میشود،توریست هم نباشد،یکی از افراد قشر متوسط رو به بالای مادرید است.بیایید خودمان را گول نزنیم!از آنها هم انتظار زیادی نمیرود."فوتبال سرگرمی و دغدغه ی قشر متوسط و ضعیف جامعه است."
به اینها اضافه کنید اخراج اولتراسور را و چند روز پیش هم بر تازه ای از این باغ با جمع آوری بنر اعتراضی را دیدیم!
2-دلیل دوم دلیلی است که به ذهن شخص بنده رسیده و شاید زیاد هم تاثیر گذار نباشد.
موضوع معماری و نورپردازی استادیوم است،هیچ اثری از جوی مخوف و رعب آور و تنگ کننده برای رقیبان دیده نمیشود،برعکس گویا همه چیز مهیای پذیرایی و مهمانی دادن تیم رقیب است.
البته این موضوع با شور هواداران میتوانست بی اثر شود(به یاد بیاورد آلیانز آرنا را که از داخل تقریبا شبیه برنابئوست ولی هواداران بایرن کجا و...!)ولی مورد اولی که در بالا ذکر شد باعث بیشتر به چشم آمدن این قضیه است.
معماری نیوکمپ و تجمیع حداکثری صدای تولید شده در مرکز این استادیوم کولوسئوم مانند در برهم زدن آرامش تیم مهمان تأثیر بسزایی دارد.
و یا به خاطر بیاورید استادیوم وست فالن تیم دورتومند را که حتی از پشت تلوزیون هم گیرا و رعب آور است.
و یا مثالهای بسیار دیگری که از حوصله ی بحث خارج است و بیشتر تخصص معماران است تا ما.
..........................................................................................................................
در آخر خوشحال میشوم که نظرات خود را در خصوص این موضوع بیان کنید.
..........................................................................................................................
لینک زیر ویدیویی هست که ناچو فصل قبل و پیش از دربی برگشت جام حذفی آنرا منتشر کرد،استقبال فوق العاده از اتوبوس تیم در هوایی بارانی!
این افراد متاسفانه راهی به داخل خانه ی خود نمی یابند.
http://video.real-madrid.ir/v/nacho+fans.mp4


