طرفداری - اگر به قهرمان رقابت های لیگ قهرمانان اروپا طی سالیان اخیر با دقت بیشتری نگاه کنیم، متوجه می شویم که سال به سال قهرمانی در این رقابت ها دشوار تر می شود و در عین حال، تیم ها به سختی می توانند بدون طی کردن یک پروسه و صد البته ناکامی های پیاپی در چند دوره، عنوان قهرمانی را تصاحب کنند. البته این مسئله شدت و ضعف دارد. به عنوان مثال بارسلونا با بهره گیری از یک ابر بازیکن، توانسته این مقدارِ «ناکامی های پیاپی در لحظات آخر» را به کمترین حد ممکن نسبت به سایر تیم ها برای خود برساند. اما در سایر قهرمان ها طی سالیان اخیر، شما قطعا عقبه ای واضح از ناکامی های پیاپی در لحظات آخر را مشاهده می کنید. ناکامی هایی که بیشتر شبیه به یک نوع «ریاضت کشیدن» است. ریاضتی که در نهایت پس از طی شدن یک پروسه، البته به موفقیت و قهرمانی ختم می شود.
به عنوان مثال بایرن مونیخ در حالی توانسته امروزه به یکی از مهم ترین قطب های فوتبال اروپا تبدیل شود و هر ساله از همان ابتدا، بسیاری نامش را در صدر لیست مدعیان عنوان قهرمانی لیگ قهرمانان قرار دهند، که طی سالیان گذشته مجموعه ای از ناکامی ها و ریاضت کشیدن ها را در لیگ قهرمانان آن هم در لحظات آخر تجربه کرده بود. بایرن در سال 2013 با کسب عنوان قهرمانی به بلوغ نهایی با نسل فعلی اش در لیگ قهرمانان اروپا رسید اما پیش از آن شرایطی دشوار حکم فرما بود. آن ها در دو فینال مغلوب شدند تا نهایت توانستند عنوان قهرمانی را تصاحب کنند. یک بار به اینتر باختند و یک بار هم به دردناک ترین شکل ممکن در خانه، مغلوب چلسی شدند. بایرن حکومت فعلی و قدرت فعلی اش در لیگ قهرمانان اروپا را مدیون مجموعه ای از سختی ها در گذشته است.
یا رئال مادرید در حالی توانست در نهایت عنوان قهرمانی اروپا را در 2014 کسب کند، که سه سال پیاپی به دردناک ترین شکل ممکن با مجموعه ای از بدشانسی ها، در نیمه نهایی از دور رقابت ها کنار می رفت. شرایط برای سایر قهرمانان چند سال اخیر لیگ قهرمانان نیز به همین شکل است. چلسی در سال 2012 قهرمان شد اما این قهرمانی مرهون ریاضت های گوناگونی بود که این تیم طی سالیان قبل از آن متحمل شده بود. از طلسم پنالتی ها گرفته تا گل ارواح معروف و سر خوردن باور نکردنی جان تری در یک نفس مانده به کسب عنوان قهرمانی!
بردن مهم ترین جام فوتبال دنیا در رده باشگاهی، یا به اعتقاد بسیاری مهم ترین جام فوتبال دنیا در تمامی رده ها پس از جام جهانی، به این سادگی ها نیست. دست کم در فوتبالی که هر روز مدرن تر و مدرن تر در تمامی ابعاد می شود، به این سادگی ها نخواهد بود. طی کردن یک پروسه و محموعه ای از ناکامی ها، مسائلی است که می تواند هر تیمی را برای قهرمانی در چنین رقابتی آماده تر کند. شرایط یوونتوس نیز به همین شکل است. حتی اگر شکست در فینال مقابل بارسلونا و شکست دیشب مقابل بایرن به آن شکل ناباورانه را نیز حساب کنیم، باز هم تازه این آغاز ریاضت های تیمی است که رفته رفته دارد خودش را وارد جمع غول ها می کند.
حرف های جی جی، همواره فصل الخطاب بوده است:" نشان دادیم که گامی رو به جلو برداشته ایم." بله، یووه گامی رو به جلو برداشت. مقابل تیمی با یک ابر سرمربی و مجموعه ای از بهترین بازیکنان اروپا، در طول دست کم 180 دقیقه توانست بازی پایاپای، سراسر تاکتیکی و نفس به نفس را ارائه کند. در برابر تیمی که دست کم یک دهه از آن ها زودتر پروسه خودش را در لیگ قهرمانان اروپا آغاز کرده است. نمایش دیشب یوونتوس، پس از نمایش فصل گذشته مقابل رئال و بارسلونا در فینال، بار دیگر نشان داد که این تیم از همان جنس بایرن، رئال و چلسی است که مجموعه ای از ریاضت کشیدن ها را تا رسیدن به موفقیت نهایی طی کرده اند. مسیر یووه در راه رسیدن به قهرمانی لیگ قهرمانان، کاملا درست است. این تیم اگر از این مسیر درست انحراف پیدا نکند، می تواند سرانجام به قهرمانی لیگ قهرمانان اروپا با مجموعه ای از همین نسل فعلی، دست پیدا کند. به قول سرهنگ، تصاویر هرگز به آدم دروغ نمی گویند.
ریاضت بکش، ریاضت؛ نگاهی متفاوت به نمایش شب گذشته یوونتوس
۴٬۷۴۷ بازدیدپنجشنبه ۲۷ اسفند ۱۳۹۴ - ۱۷:۰۱
برای آن ها که به دنبال نتایج هستند، دیشب بایرن پیروز میدان بود اما برای آن هایی که فوتبال را دقیق تر رصد می کنند، نمایش دیشب یوونتوس علی رغم شکست، حاوی پیام های متفاوتی بود.