طرفداری- بایرن مونیخ در این روزها نه تنها از لحاظ ورزشی، بلكه از نظر استراتژیك نیز برتر از بسیاری از رقبای اروپایی خود است، در این زمینه نگاهی گذرا به سیاست این باشگاه در بازار نقل و انتقال بازیكنان در سال های گذشته می تواند كمك بزرگی باشد. در حالی كه باشگاهی نظیر منچسترسیتی در تابستان گذشته مبلغی در حدود 203 میلیون یورو برای جذب بازیكنان جدید هزینه نموده است، مونیخی ها فعالیتی منطقی و متفكرانه در بازار نقل و انتقالات داشته اند و تنها بر اساس نیاز واقعی خود اقدام به جذب بازیكنان مورد نظر خود نموده اند. در واقع می توان مدعی شد كه سیاست جذب بازیكن مونیخی ها زیر نظر پپ گواردیولا به حالت ایده آل نزدیك شده است.
برای نمونه بازیكنانی نظیر آرتورو ویدال، یوشوا كیمیش، كینگزلی كومان و داگلاس كاستا كه برای این فصل به مونیخ پیوسته اند بسیار سریع خود را با شرایط بایرن مونیخ منطبق ساخته اند و به سرعت سبب تقویت تیم در نقاط مورد نیاز گشته اند. در واقع هر یك از این بازیكنان به نحو فوق العاده ای مناسب برای بایرن مونیخ، پپ گواردیولا و فلسفه فوتبالی هستند كه این سرمربی اسپانیایی آن را دنبال می نماید. آرتورو ویدال در این روزها به استراتژیست اصلی تیم در میانه میدان بدل گشته، یوشوا کیمیش جوان در غیاب مدافعین اصلی تیم حتی در لیگ قهرمانان اروپا نیز به یکی از مهره های اصلی گواردیولا در عمق خط دفاعی بدل گشته، داگلاس کاستا و کینگزلی کومان نیز در دو بال هجومی مونیخی ها نشان داده اند که به خوبی می توانند در آینده جای ستارگانی نظیر آرین روبن و فرانک ریبری را پر کنند، کومان به ویژه در بازی اخیر مقابل یوونتوس از لیگ قهرمانان اروپا به خوبی کیفیت و تاثیرگذاری خود را به اثبات رساند. از سویی دیگر مبالغ پرداختی بایرن مونیخ نیز برای این خریدهای جدید دارای حد و مرزی مشخص بوده و سران این باشگاه برای جذب بازیكنان مورد نظر گواردیولا 86 میلیون یورو هزینه كرده اند، چنین مبلغی در قیاس با سایر تیم های بوندسلیگایی بسیار بالا به نظر می رسد، اما در بین تیم های صاحب نام اروپایی نیز مبلغ چندان چشمگیری محسوب نمی شود.
این موضوع را می بایست بزرگترین نقطه اختلاف بایرن مونیخ با سایر تیم های مطرح اروپایی دانست، چون با وجود اینكه مونیخی ها از قدرت مالی كافی برخوردار هستند، اما آنها هرگز بی هدف و بی برنامه اقدام به جذب ستارگان دنیای فوتبال نمی نمایند. مونیخی ها در بازار نقل و انتقالات از سیاستی عقلانی و منطقی برخوردار هستند كه می تواند به الگویی برای سایر تیم ها از دیگر لیگ های اروپایی بدل گردد. در حقیقت بایرن مونیخ در دورانی كه در آن پول فراوانی به فوتبال تزریقمی شود، راه دیگری را برای موفقیت خود انتخاب نموده اند. سران مونیخی به جای خرید ستارگان بزرگ، آنها را خود شكل و پرورش می دهند كه این موضوع بسیار قابل توجه است.
با نگاهی به نقل و انتقالات بایرن مونیخ در گذشته نه چندان دور می توان به این نتیجه رسید كه شاید تنها مهدی بن عطیه خرید خوبی برای مونیخی ها نبوده است، در صورتی كه بازیكنانی نظیر برنات، كاستا و كومان به خوبی در مونیخ به بازیكنان مطمئنی تبدیل شده اند، بازیكنانی كه هیچ یك از دیگر تیم های بزرگ اروپایی به دنبال جذب آنها نبوده اند. میشائیل رشكه مدیر فنی باشگاه بایرن مونیخ را می توان در این زمینه پاسخگو دانست، چون وی در حقیقت چشم سران مونیخی برای در نظر گرفتن بازیكنان آینده دار و معرفی و توصیه آنها به پپ گواردیولا است.
از سویی دیگر پپ گواردیولا سرمربی تیم نیز خود نقشی مهم در استراتژی نقل و انتقالاتی بایرن مونیخ دارد، وی هرگز نه تنها تمایلی به خرید بازیكنان گران قیمت از خود بروز نداده، بلكه سعی نموده همواره با بازیكنانی مناسب اما خوش آتیه تیمی رقابتی و مدعی را شكل دهد. در واقع مونیخی ها از برنامه ای كاملا مشخص برای آینده خود برخوردار هستند و بر طبق آن اقدام به جذب بازیكنان مورد نیاز خود می نمایند و این موضوع نقطه اختلاف اصلی بین این تیم و سایر رقبای اروپایی است.