نامه فرمانده « ارنستو چه گوارا » به همسر و فرزندانش:
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
هلیدا ، آلیدا ، کامیلو ، سلیا و ارنستیو ، عزیزان من !
اگر ناچارید که این نامه را بخوانید علتش این است که من دیگر در بین شما نخواهم بود .
آن موقع شما مرا سخت به خاطر می آورید و کوچکترها که اصلاً مرا به یاد نخواهند داشت .
پدر شما مردی بود که کارها و افکارش با یکدیگر هماهنگ بود و شکی نیست که او نسبت به اعتقادات خود وفادار بوده .
دوست دارم انقلابی های خوبی از کار درآیید ، تا می توانید مطالعه کنید تا با روشها و فنونی که شما را بر طبیعت مسلط می کنند ، کاملاً آشنا شوید .
فراموش نکنید که انقلاب مهمترین چیزاست و ما هر کدام به تنهایی ارزش نداریم.
مهمتر از همه ، همیشه این توانایی را داشته باشید که هرگونه ظلمی را که در جایی از این دنیا نسبت به کسی رواداشته می شود عمیقاً بررسی کنید .
این زیبا ترین خصلت یک فرد انقلابی است .
به امید دیدار های هرچه بیشتر با شما بچه های کوچک من ! می بوسمتان و در آغوشتان می گیرم - پدر
