شکستن درد داره ... شکستن بعد از نگه داشتن خودت .. بعد از این همه مدت اجازه ندادن واسه ریختن درد داره .. بعد از چند مدت .. شکستم .. گذاشتم خالی شه .. ولی چرا حس میکنم خالی نشد .. چرا این درد لعنتیش هنوز هست .. چرا تموم نمیشه .. مگه چند سالمونه واسه تحمل این همه درد .. مگه چقدر تحمل داریم .. از سنگ نیستیم .. فقط یه جوونه ۲۰ ساله ... که کل غم و درد اطرافیان روشه .. همیشه شاده .. میخنده .. سعی میکنه واسه همه انرژی باشه .. نزاره دوستاش درد بکشن .. خودش تحمل میکنه .. اونا رو بیشتر از این حرفا دوست داره .. درداشون رو میخره .. مرحم میشه .. ولی نمیذاره کسی ببینه که اونم درد داره .. درد های همرو میخره ولی درد های خودش فقط واسه خودشه .. درد هایی که رو هم تلنبار میشن .. یکی رو یکی دیگه .. نمیخواد بزاره خالی شن .. ولی مگه اون کیه جز یه جوونه ۲۰ ساله .. بلاخره کم میاره .. ولی بازم پیش خودش .. تو خلوت خودش .. کسی نباید غم های اونو ببینه .. غم هاش مال خودشن .. پس تو تنهایی خودشو خالی میکنه .. ولی بازم واسش کافی نیست .. خالی نشده .. اون همه درد .. درد های خودش .. درد های اطرافیان .. به این راحتی ها خوب نمیشه .. ولی اون تنهاست .. خیلی ...... یه آدم تنها فقط خودشو داره .. پس فقط باید با این قضیه کنار بیاد .. دیگه راهی نیست .. امشب تموم میشه .. دوباره باید شروع کنی به خندیدن .. خندیدنی که میدونی واسه خودت مصنوعی ترین خنده دنیاست .. ولی بیشترین سعیتو میکنی که واسه اطرافیانت بشه طبیعی ترینش ... تا دوباره زمانی بشه واسه تو و تنهاییت .. تا اون موقع ... فقط بخند .. بخند مصنوعی ...