طرفداری- اشکان دژاگه را دوست داریم. طی 4 سالی که در تیم ملی توپ زده همه توانش را گذاشته برای کشوری که در آن رشد نکرده. نیازی نیست که نمایش اش را ببینیم تا متوجه غیرت اش شویم. حتی در عکس هایی که که توسط عکاسان کنار زمین شکار می شود، تعصب در چهره اش داد بیداد می کند. کارلوس را هم همین طور. او نیز در 5سال گذشته کارهای بزرگی برای ایران انجام داده. اما انصافا کارش درست نبود. سید جلال اخیرا وارد باشگاه 100 تایی ها شده است. 9 سال پیاپی عضو تیم ملی است. از نظر فنی یکی از بهترین مدافعان تاریخ ایران است. قدرت رهبری خوبی دارد. یک ایرانی واقعی است. از همه نظر برای بستن بازوبند تیم ملی نسبت به اشکان دژاگه محق تر است. درست نیست کارلوس کی روش صرفا به دلیل دارا بودن تجربه حضور در باشگاه های اروپایی کاپیتانی را از دیوار 9 ساله تیم ملی بگیرد. این یعنی لگد زدن به رسومات دیرین مکتب های تاج و شاهین و استقلال و پرسپولیس و تیم های ملی قدیمی تر.
از این که بگذریم حضور دژاگه برای تیم ملی کشورمان سود چندانی نداشته است. او نه در صعود تیم ملی کشورمان به جام جهانی نقش تعیین کننده ای داشت و نه در جام جهانی و جام ملتها. ایران در راه صعود به جام جهانی 5 برد و یک تساوی بدست آورد که اشکان تنها در یکی از بردها حضور داشت و در تساوی مقابل قطر نیز حضور چند دقیقه ای بیشتر بازی نکرد. در جام جهانی نیز نمایش خوبی داشت اما آنچنان تعیین کننده نبود. شاید مفیدترین کار او برای تیم ملی پاس گلش به سردار آزمون در دیدار مقابل قطر توی هفته دوم جام ملتها برای ایران بود. در کل بازدهی حضور اشکان دژاگه نیز زیاد نبوده که حداقل از این لحاظ دادن بازوبند به او قابل توجیه باشد.