رويارويي رئال مادريد و بارسلونا از دورانی به دوران دیگر ادامه یافته، تب دارترین نبرد نه فقط فوتبال بلکه همه ورزش ها شده است. در نبرد سپیدپوشان مادریدی و آبی و اناری پوش های کاتالانی حال و هوا و البته زرق و برقی جاری است یگانه. ضمن آن که رقابت آنها را تلخ و آمیخته به کینه های سیاسی / اجتماعی / اقتصادی هم قلمداد می کنند.بارسلونا در سال 1899توسط خوان گمپر تاسیس شد و همانگونه که از شعارش(فراتر از یک باشگاه)بر می آید بارسلونا نقشی تاریخی به عنوان یک نماد ملی گرایی کاتالانها بازی کرده است.بهعنوان مثال در زمان دیکتاتوری فاشیستی ژنرال ریورا که به مقابله با ملی گرایی کاتالانها پرداخته بود، ممنوعیتی ششماهه بر این باشگاه تحمیل شده و سپس عنوان باشگاه تغییر داده شد. علیرغم اینها باشگاه بارسلونا به عنوان نمادی از هویت منطقهای و مطالبه ارزشهای دموکراتیک کاتالانها درآمد. باشگاه، نام اولیهاش را تنها پس از مرگ ژنرال فرانکو در سال ۱۹۷۵ بهدستآورد.سه سال بعد در سال 1902 رئال مادرید تاسیس شد و این شروعی بود بر داستان الکلاسیکو.
رقابت شدید میان دو تیم قویتر در لیگهای ملی بسیار معمول است و این در مورد لا لیگا نیز صدق میکند. از ابتدا این دو تیم به عنوان نماینده دو منطقه و شهر رقیب، کاتالونیا و کاستیل شناخته میشوند. این رقابت بازتابی از تنشهای فرهنگی و سیاسی میان دو منطقهاست که از جنگ داخلی اسپانیا نشئت میگیرد.
در مدت دیکتاتوری پریمو ده ریورا و بخصوص فرانسیسکو فرانکو (۱۹۳۹–۱۹۷۵) تمامی فرهنگهای محلی مورد سرکوب قرار گرفتند و تمام زبانهای رایج در اسپانیا جز کاستیلایی ممنوع اعلام شدند.مردم کاتالان به یک نماد برای ابراز آزادی خواهی نیاز داشتند و بارسا تبدیل به فراتر از یک باشگاه برای کاتالانها شد. به گفتهٔ مانوئل واسکس مونتالبان، پیوستن به بارسلونا بهترین راه برای کاتالانها بود تا هویت خود را نشان دهند، این راه نسبت به پیوستن به جنبشهای ضد فرانکو کم هزینهتر بود و امکان ابراز مخالفت را به آنها میداد.
انتقال آلفردو دیاستفانو یکی دیگر از پایه های نفرت میان این دوتیم است.دیاستفانو بازیکن آرژانتینی عضو باشگاه ریورپلات در بدو ورود به اسپانیا با بارسلونا قراردادی امضا کرد و حتی در سه دیدار دوستانه برای بارسا به میدان رفت. ولی ژنرال ماکارداس، وزیر ورزش حکومت فرانکو دخالت کرد و اتحادیه فوتبال اسپانیا انتقال دیاستفانو را به این بهانه که او مدت کوتاهی را با پیراهن دپورتیوو لاس میلوناریوس در کلمبیا به میدان رفته غیرقانونی خواند. رئال مادرید بلافاصله اعلام کرد دیاستفانو را به خدمت خواهد گرفت.سرانجام اتحادیه فوتبال اسپانیا طی یک جلسه رایی جنجالی و ناعادلانه صادر کرد.دیاستفانو بر اساس رأی این اتحادیه میبایست طی چهار فصل بازی در اسپانیا، دو فصل برای رئال مادرید و دو فصل برای بارسلونا به میدان رود و رئال دو فصل اول او را در اختیار خواهد داشت. بارسلونايیهای به خشم آمده این رای را توهین بزرگی به كاتالانها خواندند و اعلام کردند نیازی به دیاستفانو ندارند.ماجرای دی استفانو زخم کهنه خصومت بارسا و رئال مادرید شد و سایه بلندی بر دشمنی و رقابت دو باشگاه انداخت.
در سال 1938 نیروی هوایی ایتالیا منطقه کاتالان حمله کردند و در مقابل این حمله نه تنها فرانکو هیچ مقاومتی نشان نداد بلکه شاهد خیانتی تاریخی از سوی فرانکو برای بمباران هدف دار بارسلونابودیم.در جریان این بمباران دفتر مرکزی باشگاه بارسلونا ویران شد.هواداران بارسا که تیرباران شش بازی کن خود را از یاد نبرده بودند بسیار از این افاق عصبانی شدند.بعد ها مشخص شد که یکی از مناطق پشنهادی فرانکو به ارتش ایتالیا برای بمباران دفتر بارسلونا بوده و خرابی پیش آمده تصادفی نبوده است.
در سال 1943 بارسلونا و رئال مادرید در مرحله نیمه نهایی به مصاف یکدیگر رفتندودر بازی رفت بارسلونا در خانه سه بر صفر پیروز شد اما قبل از بازی برگشت رییس امنیتی فرانکو با چهار بازجوی خشن خود وار د رختکن بارسلونا شد و گفت اگر امروز می توانید فوتبال بازی کنید به خاطر سخاوت بیش از حد فرانکو است پس عاقل باشید و با شکست خود ژنرال را خوشحال کنید.در روز بازی برای آزار بازیکنان با هر بلیط یک سوت هم به هواداران رئال داده می شد.بارسا در آن بازی یازده بر یک شکست خورد نتیجه ای که بعد ها پس از مرگ فرانکو به پیشنهاد سران مادرید از تاریخچه الکلاسیکو حذف شد و مدیران رئال بارها و به صورت رسمی از بارسلونا به خاطر آن حادثه شوم عذر خواهی کردند.
با این وصف طی پانزده سال اخیر خیلی چیزها تغییر کرده است. رقابت دو باشگاه داغ تر شده، ولی ورای تاریخ اسپانیا و دشمنی های قدیمی هم رفته، حالا هم رئال یک باشگاه جهانی است و هم بارسا. اکنون نمی توان نبرد آنها را صرفا از دل تاریخ سیاسی / اجتماعی اسپانیا بیرون کشید. حالا میلیون ها طرفدار با رنگ و نژاد و زبان متفاوت طعم دیگری به "ال کلاسیکو" بخشیده اند. طعم بین المللی بودن بدون "بوی خون اسپانیایی". حالا باید در شبکه های اجتماعی دنبال ال کلاسیکو گشت تا فقط مادرید و کاتالونیا.
