تو روزهایی که توهین و تمسخر و کوچک کردن بزرگان فوتبال تو فضای مجازی تبدیل به یه عادت شده و ادم دست و دلش به حضور در بین این جماعت نمیره فقط نمایش هنرمندانه بوفونه که میتونه ادم رو مجاب کنه تا چند خطی بنویسه تا سبک بشه .
تو این مدت فقط و فقط توهین و تمسخر و متلک پروندن به بوفون دیدم از جانب یه مشت لات مجازی . کسایی که تو پست های عمومی لفظ قلم حرف میزنن و تو پروفایل ها شخصیت واقعیشون رو نشون میدن .
اینها واسه من نه تنها بی ادب بلکه بزدل تعبیر میشن .
واسه من بوفون نه اقام هست و نه حضرت . واسه من بوفون اخرین کهنه سوار از دهه نوده . واسه من بوفون اخرین یادگاری از دهه نوده .
واسه من بوفون کسیه که زمانی که جزو سه بازیکن برتر جهان بود به سی ال پشت کرد تا کمک کنه به غول زمین خورده ای به اسم یوونتوس تا دوباره بلند بشه . خود بوفون هم میدونست بازسازی یووه چند سالی طول میکشه و ممکنه سی ال رو نبره ولی تصمیم گرفت وایسه و به یووه در بازسازیش کمک کنه و امروز یووه با کمک امثال بوفون داره میشه همونی که همیشه باید باشه . ترمیم اون تیم با خاک یکسان شده توسط دشمن هاش حداقل هفت هشت سال زمان نیاز داشت و این به عهده یکی مثل بوفون و دل پیرو بود . وظیفه اونها احیای یووه بود نه بردن چمپیونز لیگ .
چهار تا مولتی اکانت و گلوری هانتر تو این سایت نمیتونن بوفون رو زیر سوال ببرن و یا کوچک جلوه بدن .
بیست و چند ساله که فوتبال رو دنبال میکنم و میگم بوفون بهترین دروازه بان عصر خودش در این بیست سال بوده . از تاریخ حرفی نمیزنم چون دروازه بانی یاشین و زوف و ... رو ندیدم و نمیتونم مقایسه کنم . بوفون خود فوتباله . هیچ بی سرو پایی نمیتونه با توهین و تمسخر این حقیقت رو عوض کنه .
