فرهنگ ایرانی از بخش های مختلفی چون آداب و رسوم، هنر، معماری، دین، ادبیات و شاخص های دیگری تشکیل شده است و مسلما زبان فارسی نه تنها بخش مهمی از فرهنگ ایران، بلکه راه ورودبه عرصه فرهنگ ایرانی و شناخت آن نیز هست.
به عنوان یک طرفدار فوتبال همه ما بخشی از زبان کشور تیم مورد علاقه خودمان را استفاده می کنیم. از هالا مادرید و فورکا بارسا گرفته تا فینو اله فینه و فورتزا یووه و دیگر کلمات بسته به طرفداری از تیم خودمان استفاده می کنیم. بازیکنان و مربیان سعی در یادگیری زبان محل کار خود دارند و این را راهی برای برقراری بهتر ارتباط با مردم، مطبوعات، طرفداران و بازیکنان می بینند. برای مثال پپ گواردیولا قبل از بدست گرفتن سکان بایرن مونیخ،6 ماه به یادگیری زبان آلمانی پرداخته است. پپ قبل از آلمانی به ایتالیایی، آلمانی و اسپانیایی کاستیل نیز صحبت می کرده. چرا؟! پاسخ این پرسش بسیار ساده است. برقراری ارتباط. پپ به راحتی می تواند تقریبا با تمامی بازیکنان تیمش ارتباط برقرار کرده و آنها را در جهت خواسته های خود بکار گیرد. مثال ها برای این موضوع بسیار زیاد است.
حال به مساله زبان فارسی در دنیای فوتبال می پردازم.
سالیان سال است که مربیان و بازیکنان خارجی در فوتبال ایران مشغول به کارند.دنیزلی، برانکو، بلاژویچ، کرانچار، کیروش و بسیاری دیگر.
کرانچار حدود 4 سال، برانکو 7 سال و کارلوس کیروش سرمربی فعلی تیم ملی 5 سال در ایران مشغول به کار هستند.
شما به عنوان یک طرفدار فوتبال جند کلمه فارسی از زبان این مربیان شنیده اید؟! آیا 4 سال و 7 سال و 5 سال زمان کمی برای یادگیری یک زبان دیگر است؟ آیا شما یک مصاحبه به زبان فارسی از این مربیان به یاد دارید؟ آیا کسی هست که آقای چلنگر را نشناسد؟ ما مردم ایران نه تنها با فوتبال بلکه تنها با آقای چلنگر یک دنیا خاطره داریم!
چطور یک بازیکن خارجی حتی به صورت دست و پا شکسته به زبان فارسی مصاحبه کرده و می گوید که خطا بود ولی کارت قرمز نداشت. چرا این مربیان در طی چندین سال نمیخواهند یا نمیتوانند فارسی حرف بزنند؟
این مساله علاوه بر اینکه نشانه ضعف فرهنگی ست، نشان از حرفه ای نبودن و اهمیت کم فوتبال ایران در دنیای فوتبال دارد. آیا زمان آن نرسیده دست اندرکاران فرهنگی و ورزشی کشور به تیتر "فرهنگی و ورزشی" در اسامی خود توجه بیشتری به خرج دهند؟در لیگ برتر انگلیس قانونی وجود دارد که بازیکنانی حق بازی در لیگ بر را دارند که مقدار معینی بازی ملی داشته باشند مگر اینکه به عنوان استعداد ویژه شناخته شده باشند. آیا قانونگذاران نمیتوانند قانونی در این زمینه برای کسانی که درخواست کار در کشور را دارند وضع کنند؟
فرهنگ را باید صادر کرد. با دست روی دست گذاشتن، کشور و فرهنگ ما در دنیای فعلی به آرامی به فراموشی سپرده خواهد شد.
