طرفداری- شروع طوفانی در ابتدا، پیروزی با بازی های نه چندان زیبا و پایانی نا امید کننده. شاید این چند کلمه به خوبی بتواند عملکرد استقلال در دو فصل اخیر را نشان دهد. داستانی که با توجه به حال و روز این روز های استقلال و سابقه پرویز مظلومی احتمال تکرارش هواداران استقلال را شدیدا نگران کرده است. با نگاهی به عملکرد پرویز مظلومی بررسی می کنیم که چقدر احتمال تکرار سناریوی دو فصل گذشته برای آبی های پایتخت وجود دارد. مهم ترین انتقادات وارد بر سرمربی 61 ساله استقلال، عملکرد ضعیف در بازی های خانگی و همچنین عملکرد نامناسب در بازی های اصلی نیم فصل دوم در تعیین قهرمانی است. برخی از منتقدان هم او را همان پرویز مظلومی نیم فصل دوم نمی بینند و معتقدند تیم های او در نیم فصل دوم افت می کنند.
پرویز مظلومی سال 89 و در شرایط به هم ریخته آن روز های استقلال، پس از رفتن امیررضا واعظ آشتیانی و با حکم سرپرست وقت استقلال علی فتح الله زاده به عنوان سرمربی استقلال انتخاب شد و در شرایطی که بسیاری از تیم ها اردو های پیش فصل خود را شروع کرده بودند پروژه استقلال لیگ دهم را استارت زد. با توجه به شروع دیر هنگام استقلالی ها در بازار نقل و انتقالات و جذب مهره های کلیدی این تیم مانند خسرو حیدری و فابیو جانواریو توسط سپاهانی که امیر قلعه نویی را روی نیمکت داشت، مظلومی در همان ابتدا گفت که قول قهرمانی نمی دهم و برای سهمیه می جنگیم. تقریبا در وضعیتی مشابه وضعیت امسال آبی پوشان. تیم مظلومی90-1389 در بازی های خانگی هرچند عملکرد به نسبت خوبی داشت اما نتوانست به خوبی رقیبانش در کسب عنوان قهرمانی عمل کند. استقلال در آن فصل در 17بازی خانگی 36 امتیاز کسب کرد که نتیجه قابل قبولی به نظر می آید اما از این لحاظ پنجمین تیم فصل از لحاظ نتیجه گیری در خانه بود. هرچند در بازی های خانگی با کسب 29 امتیاز بهترین تیم لیگ دهم در بازی های خارج از خانه بود. نتایج ضعیف در بازی های تعیین کننده نیم فصل دوم مانند باخت های خانگی 2-1 به ذوب آهن و تراکتور سازی و تساوی 1-1مقابل سپاهان و همچنین باخت 4-1 مقابل فولاد در بازی های مهم خارج از خانه مانع از قهرمانی استقلال در لیگ دهم شد. هرچند پیروزی رفت و برگشت در دربی تهران و شرایط آشفته ابتدای فصل آبی ها باعث شد مظلومی محبوب سکو ها بماند و خود مظلومی هم ادعا کند که هر کس دیگری بود این تیم را نهایت پنجم یا ششم می کرد. استقلال در نیم فصل اول در 17بازی 32 امتیاز کسب کرد و نیم فصل دوم 33 امتیاز و در نهایت با 65 امتیاز و کسب جایگاه دوم لیگ را به پایان برد. 
در فصل 90-91 شرایط به گونه دیگری رقم خورد. بمب های پیاپی فتح الله زاده در نقل و انتقالات و جذب ستاره های پر شمار من جمله رحمتی، حیدری، تیموریان، کرار و میثم حسینی استقلال را به تیمی پرستاره تبدیل کرد و کسی جز قهرمانی از این تیم دیگر انتظار نداشت. عملکرد این تیم در نیم فصل اول هم مطابق همان انتظاری بود که از این تیم می رفت. دو پیروزی به یاد ماندنی مقابل پرسپولیس در لیگ و جام حذفی و کسب 37 امتیاز از 17 بازی به هواداران این تیم و کارشناسان خبر از یکی از مقتدرانه ترین و شاید مقتدرانه ترین قهرمانی ادوار مختلف لیگ برتر را می داد. اما شرایط شرایط به هیچ وجه به خوبی نیم فصل اول پیش نرفت. نتایج ناامید کننده در استادیوم آزادی مانند تساوی 2-2 مقابل راه آهن، ذوب آهن و سایپا(البته در بازی مقابل راه آهن و سایپا استقلال روی کاغذ مهمان بود)، شکست خانگی 1-0 مقابل مس کرمان و تساوی 0-0 مقابل شهرداری تبریز و تساوی 1-1مقابل سپاهان باعث شد استقلال به خاطر عملکرد ضعیف در بازی های خانگی قهرمانی لیگ یازدهم را هم از دست بدهد و یکی از پرستاره ترین استقلال های تمامی 15دوره لیگ برتر تنها به قهرمانی جام حذفی بسنده کند. استقلال مظلومی در لیگ یازدهم بهترین تیم بازی های خارج از خانه شد و 35 امتیاز از 17 بازی بدست آورد. اما در بازی های خانگی تیم سوم لیگ یازدهم بود و نتوانست بیشتر از 31 امتیاز کسب کند و در مجموع با کسب 66 امتیاز جام قهرمانی را دستان سپاهانی دید که 67 امتیاز بدست آورد. کسب 37 امتیاز در بازی های خانگی نقش مهمی در سومین قهرمانی پیاپی زردهای اصفهان داشت. مظلومی در نیم فصل اول 37 و در نیم فصل دوم تنها 29 امتیاز کسب کرد. 
عملکرد مظلومی دربازی های آسیایی هم قابل دفاع نبود. حذف از دور گروهی لیگ قهرمانان 2011 و حذف تلخ مقابل سپاهان در مرحله 1/8نهایی سال2012 نشانگر ناکامی سوبله چوبله آبی ها در بازی های آسیایی بود. مظلومی پس از استقلال به آلومینیوم هرمزگان و مس کرمان پیوست و نتوانست مانع سقوط هیچ کدام از این دو تیم شود و فصل گذشته را خانه نشین بود. شاید اگر بی پولی استقلال برای جذب مربی خارجی و مخالفت نفت با پیوستن منصوریان نبود امسال هم بعید بود که پرویزخان را در تیم بزرگی ببینیم. به هر حال این روز ها روز های بسیار حساسی برای پرویز مظلومی است. شاید اگر نتواند استقلال را ازاین وضعیت خارج کند و نتایج دلخواه هواداران را نگیرد دیگر مظلومی را در استقلال و حتی هیچ تیم بزرگ دیگری نبینیم. استقلال پنج بازی پیش رو دارد که هر پنج تای آن سخت به نظر می رسد. سه بازی از این پنج بازی به میزبانی استقلال است و بعید هم به نظر نمی رسد که بازی با سایپا در آزادی برگزار شود تا تعداد بازی های استقلال در استادیوم آزادی در پنج بازی پیش رو به چهار برسد. استقلال این فصل در 13بازی خانگی 22 امتیاز کسب کرده و از این حیث پنجم است. همچنین در بازی های بیرون از خانه با یک بازی کمتر از تراکتور که بهترین تیم بیرون از خانه است با کسب 23 امتیاز از 12 بازی در جایگاه دوم قرار دارد. استقلال در نیم فصل دوم در بازی های سخت خودش مقابل سپاهان و ذوب آهن 0-0 کرده و در مقابل استقلال خوزستان 1-1 و به نفت تهران هم 1-0 بازی را واگذار کرده است. اتفاقا پنج بازی آینده آبی ها هم اکثرا هم خانگی است و هم سخت و اگر مظلومی بخواهد مطابق عملکردش در فصول گذشته و همچنین این فصل روی نیمکت استقلال عمل کند نباید انتظار بازگشت دوباره به نیمکت استقلال و شاید هیچ تیم بزرگ دیگری را داشته باشد. هرچند پیروزی در بازی روزی جمعه در دربی پایتخت و البته قهرمان نشدن پرسپولیس درلیگ برتر باعث می شود حتی در صورت جام نبردن استقلال در این فصل هم پایانی به تلخی فصل 91-1390 در انتظار مظلومی نباشد. پس بهتر است بگوییم 360+90 دقیقه برای نجات دوران مربی گری مظلومی باقی مانده است.