بعد از حذف PSG مدیران باشگاه به دنبال به خدمت گرفتن ژوزه مورینیو افتادند. به نقل از سایت گل که در تیتری جالب گفته رخ به رخ منچستر یونایتد و PSG بر سر مورینیو. البته امیدوار هستم که از قبل قرارداد رو با منچستر امضاء کرده باشه . از این ناصرالخلفی همه چی بر میادولی خوشبختانه لیگ فرانسه جذابیتی برای ژوزه نداره . همه میدونن که مورینیو همیشه در الدترافورد محبوب بوده . نکته اینه که مدیران بتونن شرایط رو برای اون فراهم کنند یا نه. سبک LVG قابل احترامه . ولی برای دهه قبل میلادی . بخاطر جوانگرایی و شهامتش باید ازش تقدیر کرد ولی باید یادمون باشه قیمت این جوانگرایی از دست دادن میلیونها پوند بوده. به شخصه به عنوان یه طرفدار از سبک بازی یونایتد زجر می کشم ولی گاهی وقتا لازمه اینجور شرایطی رو تجربه کرد . تا قدر گذشته رو بدونیم. تاریخ منچستر خاص بوده و هست . ولی الان روزهای حساس دارن فرا می رسند. به مصاحبه چند روز قبل یورک مراجعه می کنم" منچستر باید تا پایان قرارداد ونخال صبر کند و سپس گیگزی رو به عنوان سرمربی معرفی کند" . میخوام نظر شخصی خودم رو بگم به عنوان فقط یک هوادار منچستر . گیگزی کاملا قابل احترامه ولی الان برای سرمربیگری منچستر زوده . به دلایل مختلف. همه ما دوستداریم سرمربی آینده منچستر از دل باشگاه باشه. مثله گواردیولا ، انریکه ، کنته و ...ولی این نکته رو در نظر بگیرین که اونها قبل از سرمربیگری تیم اصلی شرایط مربیگری رو از پایه گذروندن. با اجازه از بزرگان مختصراشرحی از تجارب اونها رو بازگو میکنم هر چند همه استاد هستید و دانای کافی دارین . اول به گواردیولا بپردازیم .خیلی ها تا قبل از حضور در بارسا به عنوان سرمربی اصلا پپ رو نمیشناختن . نه اینکه بازیکن بد یا کوچکی بود .اون دارای حسی بود که در سرمربیگری بدردش خورد و اونم حس رهبری . پپ بعد از دوران فوتبال ابتدا سرمربی بارسای B شد. یعنی اینکه اول یک تجربه به عنوان سرمربی داشت هرچند بارسای B چندان بزرگ نبود ولی پپ براحتی آزمون و خطا را به عنوان تجربه سبک خاص خود در اونجا پیاده کردو با سرمربی گری و نفر اول بودن در کادر فنی آشنا شد. دومین گزینه انریکه. خیلی از هم سن و سالان من بیاد میارن بازیکن خوبی بود در رئال رشد کرده و بازیکن بارسا شده. او هم راه پپ را رفت ولی کمک متفاوت اول بارسا بی بعد رم ایتالیا و برگشت به اسپانیا و سلتاویگو . پس تجربه سرمربیگری در تیم های کوچکتر و آشنایی اندک اندک از شرایط موجود در تیم های بزرگ به بارسا اومد. و اما کنته اون هم بازیکن بزرگی بود هم هافبکی دونده و متعصب. طرفدارای منچستر بازی با یووه فصل 98 -99 رو بیاد میارن . اون هم قبل از موفقیت در یووه در باری و آتلانتا و سیه نا مربیگری کرد. بعد به یووه اومد. خلاصه حرف من اینه در این برهه از زمان و شرایط خاص اقتصادی باشگاه و نوع قراردادهای مشروط با اسپانسرها هنوز زمان مربیگری گیگزی فراهم نیست . گیگزی باید ابتدا سرمربیگری در تیم های دیگه یا حتی زیر 21 سال منچستر رو پشت سر بزاره تا به عنوان نفر اول کارد فنی با شرایط سبک بازی در زمان مربیگری آشنا بشه با نوع چینش ترکیب آشنایی کامل پیدا کنه و بعد به عنوان سرمربی یونایتد به راه سر الکس ادامه بده. من به عنوان یه یونایتدی دوستدارم روزی برسه که جوونهای قدیم منچستر به ادامه موفقیت و افتخارات و تاریخچه بزرگ منچستر ادامه بدن.
به عنوان ختم مطلب باید این نکته رو بگم که این نظرات شخصی بنده بوده و دوستدارم همه طرفدارای عزیز تیم محبوبم کسایی که مثل من با شکست یا پیروزی منچستر اشک ریختن ، خوشحال شدن یا ناراحت شدن به عنوان اولین مطلب بنده بعد از حدود 8 ماه نظر بدن و با آغوش باز نقد و انتقاداتشون رو به من اعلام کنن.
