هر يك دقيقه حياتي است
براساس آمار تنها در ايالات متحده روزانه هزار نفر به دليل ايست قلبي فوت ميكنند. در كل حدود 400هزار مورد ايست قلبي در سال درخارج از بيمارستانها اتفاق ميافتد كه از اين تعداد 88درصد در خانههاست و براي همين آشنا بودن با CPR ميتواند جان نزديكان شما را نجات دهد.البته ايست قلبي با حمله قلبي متفاوت است. فرد دچار ايست قلبي ناگهان به زمين ميافتد و به تكان دادن و تحريك دردناك جواب نميدهد و تنفس عادياش قطع ميشود.
ايست قلبي زماني اتفاق ميافتد كه جريان الكتريكي قلب دچار مشكل شود كه درنتيجه آن ضربان قلب هم دچار مشكل ميشود و اينگونه نميتواند خون را پمپ كند. تنها پس از 4 دقيقه از بروز مشكل قدرت مغز براي در امان ماندن از كاهش اكسيژن به شدت كاهش مييابد. حدود 95درصد از افراد دچار ايست قلبي قبل از رسيدن به بيمارستان فوت ميكنند. يادتان باشد از لحظه بروز ايست قلبي، هر دقيقهاي كه احياي قلبي- تنفسي ديرتر شروع شود، شانس زنده ماندن فرد بين 7 تا 10 درصد كاهش مييابد.
مراحل احیای قلب:
عمليات احياء بايد مطابق دستور ذيل انجام شود
عمليات احياء بايد مطابق دستور ذيل انجام شود :
۱. بيمار را به پشت خوابانده ، وي را به آرامي تکان داد تا پاسخش به تحريک مشخص شود.
۲. اگر بدون پاسخ بود ، راه هاي تنفسي وي چک شود . چنانچه راه تنفسي بسته است ، با کمک انگشت راه تنفسي وي باز شود و چنانچه راه تنفسي باز بود ولي نفس نمي کشيد ، تنفس مصنوعي شروع شود .
۳. گردن وي را به جلو و سر او را به عقب خم نمايند .
۴. دو تنفس مصنوعي مناسب دهان به دهان به وي داده شود .
۵. نبض هاي وي لمس شود . اگر ضربان نبض ها لمس شد . بايد به تنفس مصنوعي ادامه داد و اگر لمس نشد ، ماساژ قلبي را شروع کرد .
۶. جهت انجام ماساژ قلبي بايد دست چپ خود را به حالت ضربدر بر پشت دست ديگر گذاشته ، پاشنه دست راست را بر روي جناغ سينه به اندازه دو بند انگشت بالاتر از محل دو شاخه شدن جناغ قرار داد . آرنج ها نبايد خم شوند و به کمک وزن بدن ، يک فشار محکم به قفسه سينه وارد شود تا جناغ سينه به اندازه تقريب ۴ الي ۵ سانتيمتر داخل برود .
تعداد ماساز قلبي بايد حدود ۸۰ بار در دقيقه باشد و به ازاء هر ۱۵ ماساژ قلبي بايد ۲ تتفس مصنوعي با روش دهان به دهان داده شود . در صورتي که فرد ديگري به امدادگر کمک مي کند ، بايد به ازاء هر ۵ ماساژ قلبي فرد دوم ، يک تنفس مصنوعي به وي بدهد .
۷. پس از گذشت يک دقيقه عمليات به مدت ۵-۴ ثانيه جهت لمس نبض گردني متوقف نمود . اگر نبض لمس شد ، ماساژ قلبي را قطع نموده و چنانچه تنفس هم برقرار شده ، تنفس مصنوعي را متوقف کرد . در صورت عدم لمس نبض و عدم برقراري تنفس خودبخودي ، بايد ماساژ قلبي و تنفس مصنوعي را مجدداً شروع کرد و هر۳ دقيقه يک بار ، جهت لمس نبض ها به مدت ۵-۴ ثانيه عمليات را متوقف نمود .
آرزو دارم هیچوقت مجبور به انجام چنین مراحلی نشوید...ولی اگه خدایی نخواسته اتفاق افتاد چه خوبه که بلد باشیم...اگه به منه که میگم این متن رو بدین به خونسرد ترین فرد خانواده تون بخونه
