United Boys7: به نظر شما پنج جام اولی که رئال مادرید به عنوان جام باشگاه های اروپا فتح کرد و هم اکنون جزو ده قهرمانی آنها حساب می شود از استاندارهای لازم برای حساب کردن برخوردار بوده اند؟
دکتر صدر: می فهمم چه می گویید. شما در یک کلام به مقایسه دوره های تاریخی پرداخته اید. این که مثلا در اولین دوره جام باشگاه های اروپا 56-1955 که رئال برای اولین بار قهرمان شد باشگاه های شرکت کننده را نشریه اکیپ انتخاب کرد و مثلا چلسی که قهرمان انگلیس بود اساسا در آن شرکت نکرد یا نماینده آلمان باشگاه اسن بود. ولی تاریخ، تاریخ است و کنار گذاشتنش همه قضاوت های بعدی را دچار مشکل می سازد. یعنی اگر قهرمانی های رئال دهه 1950 را نادیده بگیریم، قهرمانی های بعدی را بر چه مبنایی مورد اشاره قرار دهیم. دهه 1960 و مثلا دو قهرمانی بنفیکا و دو قهرمانی اینتر چه؟ آیا دهه 1970 مبنا خواهد بود یا اساسا همه چیز را از 93-1992 که لیگ قهرمانان راه افتاد مدنظر قرار دهیم؟ یعنی این مجادله پایانی نخواهد داشت و بعدها هم خیلی ها می توانند همین بازی هایی که حالا ما با اشتیاق دنبال شان می کنیم را نادیده بگیرند. در عین حال همین که رئال در دهه 1950 با اشتیاق در رقابت های تازه راه افتاده اروپایی شرکت کرد و در آن عصر بهترین ها را – از دی استفانو تا پوشکاش - در اختیار گرفته بود اهمیت خود را دارد. چنان که آلکس فرگوسن دیدار نهایی 1960 بین رئال و اینتراخت فرانکفورت را که او نوجوان بود و در همپدن پارک آن را تماشا کرد و رئال 3-7 برنده شد یک دیدار بسیار تاریخی خوانده. می توان در تحلیل ها به کیفیت رقابت ها پرداخت و دوره ها را تفکیک کرد که در کتب مختلف هم چنین تفکیک های صورت پذیرفته، ولی در منظر کلی نمی توان پنج قهرمانی دهه 1950 رئال را نادیده گرفت و ادعا کرد رئال تاکنون پنج بار قهرمان اروپا شده و نه ده بار. باید را هر دوره ای با توجه به شرایط خودش بررسی کرد، ولی اعداد و ارقام تاریخ ناگزیرانه تکرار می شوند و تکرار.
