حالا خودتون قضاوت کنید چطور یه رسانه میلی میشه و میخواد شخص خاصی زمام امور رو بگیره ...بخشهایی از این نامه: مدیریت جدید سازمان در هنگام شروع فعالیت های خود با حجم عظیمی از بدهی ها و معوقات روبرو شد.خصوصا اینکه دولت قبل علاوه بر بودجه سالانه کمک بلاعوض یک میلیارد دلاری به سازمان کرد و ایجاد بدهی برای سازمان در چنین شرایطی منطقی به نظر نمیرسد.( چرا دولت بذل و بخشش یه میلیاردی کرد؟ آیا این یه رشوه نیست یه خلاف قانون نیست؟ کی باید محاکمه بشه و پاسخگو باشه مثل اینکه اینجا قانون زوری جنگله) بر تشریح این ادعا عرض می کنم شبکه کوچکی چون شبکه مستند، با بیش از پانزده و نیم میلیارد تومان بدهی و تعهد معوق به بنده و همکارانم تحویل داده شد. معاونت سیما با حدود دویست و شصت میلیارد تومان بدهی به دکتر پورمحمدی تحویل شد و در نهایت رسانه ملی در آغاز مدیریت جدید صدها میلیارد تومان بدهی داشت. این میراث در شرایطی برای تیم همکاران مدیریت برجا ماند که املاک و زمین های مرغوب رسانه ملی توسط شما به فروش رفت تا بخشی از بدهی های تهیه کنندگان و کارگردانان پرداخته شود. به عبارتی مدیریت قبلی علاوه بر هزینه های بی مورد، راه حلی منطقی برای جبران آن هزینه ها نداشت!( زمین فروشی ؟ چطوری میشه؟) واقعیت این است که شما اصولا اطلاع دقیقی از وضعیت اسفناک سازمان در دو سال آخر نداشتید. این مساله احیانا به گزارش های خلاف واقعیت مشاوران شما برمیگردد که وضعیت سازمان را گل و بلبل توصیف می کردند و شما نیز به آنان اعتماد می کردید. حقیقتا برای من جای سوال است که آیا شما از بدهی های معوق چند ساله مراکز استانها بابت برق خبر داشتید؟( این شبکه های استانی بدرد چی میخوره فقط جومونگ نشون بده و عده ای فامیل خودشونو برن سرکار؟) در سال های گذشته، کارکنان رسمی و غیر رسمی سازمان به شکل بی سابقه ای افزایش یافت و متاسفانه اغلب آنها بدون آنکه گامی در جهت رشد و پیشرفت برنامه های سازمان داشته باشند، تنها صاحب شغل و مزایا شدند. کار به جایی رسید که گمان میرفت تعداد کارمندان شبکه های افتتاح شده از مجموع بینندگان آنها بیشتر باشد! ( حالا خوبه که خودشون اعتراف میکنن)