نقدی بر تیم منتخب فصل لیگ جزیره

طرفداری- به گزارش World Soccer Talks  ، تیم فصل لیگ برتر، تیمی متشکل از بهترین بازیکنان این فصل لیگ برتر بوده است؛ اما در این میان ایراداتی نیز به چشم می خورد. در انتخاب بازیکنان این تیم، بیشتر به پاداش دادن به بازیکنانی از دو تیم لستر سیتی و تاتنهام توجه شده است. برای مثال به عملکرد 2 مهاجم این تیم در مقایسه با سرخیو آگوئرو توجه کنید.

آگودرو قطعا بهترین مهاجم لیگ برتر است. او با وجود محدود شدن عملکردش به علت مصدومیت ها، بیش از 2000 دقیقه بازی کرده است. او با 1000 دقیقه بازی کمتر نسبت به هری کین، یک گل کمتر زده است و یک پاس گل بیشتر ارسال کرده است. منچستر سیتی در این فصل عملکرد پر نوسانی داشته است. آن ها با وجود خروج از کورس رقابت بر سر قهرمانی لیگ، در لیگ قهرمانان تا مرحله نیمه نهایی پیش رفته اند و فاتح جام اتحادیه نیز شده اند. با وجود این ها حضور در تیم منتخب فصل، جایزه ای برای عملکرد شخصی، و نه تیمی است و آگوئرو قطعا شایسته حضور در این لیست بوده است.

هم اکنون به مقایسه عملکرد دیمیتری پایه، با مسوت اوزیل و الکسیس سانچز می پردازیم.

در ابتدا، باید عنوان کرد که این مسئله که اوزیل و سانچز نمی توانند در سیستم 2-4-4 باز در بال کناری بازی کنند مطرح نیست؛ این بازیکنان صرفا بر اساس بهترین عملکرد در تیم قرار می گیرند و حتی اگر سیستم 1-3-2-4 یا 2-5-3 نیز مورد استفاده قرار می گرفت چنین مسائلی مطرح نبود. در بین این 3 بازیکن، الکسیس سانچز، خطرناک ترین در مقابل دروازه، و مسوت اوزیل خلاق ترین بوده اند. طراحی و ارسال پاس هایی که بتوانند دفاع را بهم بریزند، در عین نگه داشتن میانگین بالای پاس موفق، کاری بسیار سخت است و مسوت اوزیل از عهده آن بر آمده است. در مجموع مسوت اوزیل، نقشی برجسته در عملکرد این فصل آرسنال داشته است و برای حضور در تیم منتخب سال بسیار شایسته تر از دیمیتری پایه است.

آخرین ایراد وارد بر تیم منتخب این فصل، پست دفاع چپ است. به عملکرد برخی از بهترین مدافعین چپ این فصل توجه کنید.

دنی رز، نقش پر رنگی در آمار دفاعی این فصل تاتنهام داشته است. تاتنهام 9 گل کمتر از منچستر سیتی و 18 گل کمتر از لیورپول دریافت کرده است. اما به طوری که مطرح شد، قرار گیری در این تیم جایره ای برای عملکرد شخصی یک بازیکن است و حتی بازیکنی که با تیمش به دسته پایین تر سقوط کند نیز می تواند در این تیم قرار بگیرد.

آلبرتو مورنو و الکساندر کولاروف، هردو عملکرد تهاجمی به مراتب بهتری نسبت به دنی رز داشته اند. در این بین مورنو، در قطع توپ آمار مشابهی با دنی رز داشته و در تکل زدن عملکرد بهتری ثبت کرده است. در مجموع انتخاب مورنو در این پست می توانست گزینه مناسب تری باشد.