طرفداری- خوان ماتا می گوید مبلغی دستمزدی که دریافت می کند 'وقیحانه' است و زندگی اش به عنوان یک فوتبالیست واقعی نیست. هافبک منچستریونایتد می گوید حاضر است تا برای آنکه بُعد تجاری فوتبال کمرنگ شود دستمزدش را کاهش دهد.
به نقل از AS، ماتا با حضور در برنامه تلویزیونی Salvados درباره زندگی اش به عنوان یک فوتبالیست صحبت کرد - و نه فقط درباره مسائل داخل زمین. ملی پوش اسپانیایی در این برنامه گفت که آن دسته از هوادارانی که مخالف فوتبال مدرن و مالکان و مقامات تشنه پولی که بلای جان این بازی جهانی شده اند را درک می کند:
می فهمم که مشکل هواداران چیست. در صنعت فوتبال به نظر می رسد مالکان از هواداران مهمتر هستند. اصلاً مثل فوتبال قدیم نیست، زمانی که رسانه ها اینقدر مداخله نمی کردند. من از بخش تجاری فوتبال لذت نمی برم، عاشق بازی هستم، عاشق تمرین کردن و رقابت کردن. اگر تجارت نقش کمتری در این بازی داشت با خوشحالی دستمزدم را کاهش می دادم. در حال حاضر پول های زیادی دریافت می کنیم.
وی درباره ایجنت ها می گوید:
پدر من مدیر برنامه هایم است و همیشه آنچه برای من بهتر است را لحاظ می کند. هم تیمی هایی داشته ام که مشاوره های خیلی بدی گرفته اند. وقتی بچه بودم می شنیدم که پدر و مادر ها به بچه هایشان می گفتند کی پاس بدهند و کی پاس ندهند. مجبور بودم به آنها بگویم آنها دارند مشاوره غلط می گیرند. هر بازیکنی وقتی به یک باشگاه بزرگ می رود فکر می کند مارادوناست. این برای همه اتفاق می افتد اما بعد آرام آرام این را در بازیکنان جوان می بینید. بچه هایی را می بینید که فکر می کنند ستاره راک هستند؛ لباس های عجیب غریب می پوشند و ماشین های گران قیمت سوار می شوند... و گاهی باید آنها را کناری بکشید و با آنها صحبت کنید. تا زمانی که جوزده نشوید و مثل همیشه سخت کار کنید، که هرچه باشد همان چیزی است که باعث شده تا به موفقیت برسید، می توانید خودتان را مدیریت کنید.
گاهی فشار بسیار زیادی روی بازیکنان جوان است، که درست نیست. آنها برای شکست آماده نشده اند و اوضاع همیشه طبق برنامه پیش نمی رود. باید به آنها یاد داد که فقط تعداد کمی به جمع برترین ها راه پیدا می کنند و اکثریت موفق نمی شوند.
ماتا در پایان درباره زندگی آسان ستاره های فوتبال اضافه کرد:
اولین قراردادی که نوشتم در کاستیا بود. 18 سالم بود و فکر می کنم چیزی در حدود 90 هزار یورو در سال می گرفتم. فوتبال در این سطح بسیار ترقی کرده است. انگار که در یک حباب زندگی می کنیم. با احترام به باقی جامعه باید گفت ما ارقام مسخره ای دریافت می کنیم. غیر قابل درک است.
با احترام به دنیای فوتبال من دستمزد معقولی دریافت می کنم، اما در مقایسه با 99.9% مردم اسپانیا و دنیا رقمی که می گیرم وقیحانه است. در یک حباب زندگی می کنم. زندگی واقعی آنی است که دوستانم زندگی می کنند. آنها مجبور بوده اند به دنبال کار بگردند، حق بیمه ایام بیکاری را بگیرند و مهاجرت کنند، زندگی عادی حالا اینگونه است. زندگی من به عنوان یک فوتبالیست عادی نیست.
گاهی اوقات فکر اینکه چقدر تحت مراقبت هستم من را نگران می کند. کوچکترین مشکلی که برایم پیش بیاد کسی می آید و آن را درست می کند. این یکی از ابعاد غیر عادی زندگی ماست.