26 سپتامبر 1976 در شهر گرليتز آلمان شرقي پسري به دنيا آمد که بعدها در قامت يک فوتباليست حرفه اي، تبديل به يکي از بدشانس ترين بازيکنان تاريخ فوتبال شد، مردي که هميشه دوم بود.
ميشايل بالاک را بدون ترديد ميتوان در کنار اوليور کان، بهترين بازيکن فوتبال آلمان در دهه اول سده بيست و يک ميلادي ناميد، بازيکني که با قدرت رهبري بالا و توانايي بازي با هر دوپا، در ميانه ميدان ميدرخشيد و به واسطه درخشش در مستطيل سبز، به محبوبترين و کليدي ترين بازيکن فوتبال آلمان در آن سالها تبديل شده بود.
ميشائل بالاک فوتبال را در سال 1983 با تيم بي.س.ژ موتور کارل-مارکس-اشتادت آغاز کرد، جايي که در همان جلسات اول تمرين، نبوغ و استعداد پسرک خجالتي نمايان و فوتبال آلمان شرقي اميدوار به داشتن يک استعداد بي نظير در سالهاي بعد شد، بالاک با درخشش در اين تيم توانست راهي تيمي سطح بالاتر به نام کمينتزر شد، ميشائيل در مدت زمان دوازده سال تمامي رده هاي سني را در کمينتزر پشت سر گذاشت و بالاخره در سال 95 توانست به تيم دوم و بعد در زماني کوتاه به تيم اصلي بزرگسالان اين باشگاه راه پيدا کند و به مدت دو سال براي اين باشگاه بازي کرد و در طي اين مدت توانست در 49 بازي 10 گل را به ثمر برساند.
بعد از درخشش در تيم بزرگسالان کمينتزر، و بعد از فروپاشي ديوار برلين که منجر به يکپارچه شدن کشور آلمان و به وجود آمدن آلمان فدرال شده بود، بالاک به تيم زير 21 ساله هاي آلمان دعوت شدو در 21 مارس 1996 اولين بازي ملي خود را در رده زير 21 سال در مقابل دانمارک انجام داد و در مجموع براي آن تيم 19 بازي و 4 گل زد. در حالي که دو سالي بود که بالاک در عضويت تيم ملي زير 21 ساله هاي آلمان بود، اتورهاگل، سرمربي توانمند آن روزهاي کايزرسلاترن به صورت رسمي خواهان به خدمت گرفتن بالاک 21 ساله شد تا به اين ترتيب، ميشائيل بالاک براي اولين بار حضور در بالاترين سطح باشگاهي فوتبال آلمان يعني بوندسليگا را تجربه کند.
در فصل 97-96 بالاک به همراه کايزرسلاترن افسانه اي رهاگل، توانست در اولين فصل حضور خود در بوندسليگا، به عنوان قهرماني بوندسليگا دست پيدا کند، بالاک در اين فصل جمعاً 16 بار براي تيم جديدش به ميدان آمد و نقشي هر چند کوچک در مقام بينظير کايزرسلاترن يعني فتح بوندسليگا بلافاصله پس از بالا آمدن از دسته? پايينتر، بازي کرد. در فصل بعدي بالاک از بازيکنان اصلي تيم شد و در 30 بازي به ميدان آمد و چهار گل به ثمر رساند. کايزرسلاترن در آن فصل تا يک چهارم نهايي جام باشگاههاي اروپا بالا رفت و در آنجا توسط بايرن مونيخ حذف شد.
در 1 ژوئيه 1999 دو ماه بعد از اولين بازي بالاک در تيم ملي بزرگسالان، او در سن 22 سالگي با مبلغ 8 ميليون مارک (5 ميليون يورو) به باير لورکوزن پيوست. اين انتقال آغاز درخشش جدي او بود. بالاک در اين تيم هافبک تهاجمي بود و جمعاً سه فصل براي باير لورکوزن بازي کرد و 27 گل در بوندس ليگا و 9 گل در اروپا به ثمر رساند.
شايد بتوان حضور در لورکوزن را، آغاز دوران بدشانسي هاي بالاک در فوتبال دانست، داستاني که ابتدا از سال 2000 شد، در آن سال باير لورکوزن تنها به يک تساوي مقابل اونترهاخينگ نياز داشت تا براي اولين بار در تاريخ فاتح بوندسليگا شود اما با گل به خودي بالاک، آنها شکست خوردند تا باز هم بايرن مونيخ قهرمان شود.
با اين حال بالاک در باير لورکوزن به يکي از بهترين هافبکهاي اروپا بدل شد. آخرين فصل او در باير لورکوزن فصل 02-2001 بود که فصلي به ياد ماندني به شمار ميآيد. اما باز هم در اين فصل شيرها از کسب مقام قهرماني باز ماندند و بالاک در اين سال با لورکوزن مقام نايب قهرماني بوندسليگا، جام باشگاههاي اروپا و جام حذفي آلمان را کسب کرد.
داستان نايب قهرماني هاي بالاک در سال 2002، تنها مختص به رقابتهاي باشگاهي نبود، بلکه وي در اولين حضور خود در جام جهاني نيز، در حالي که يکي از بهترين بازيکنان جام و در کنار اوليور کان بهترين بازيکن مانشافت بود، در حالي که بالاک با اشتباه مسلم داور بازي نيمه نهايي مقابل کره جنوبي، از حضور در بازي فينال بازمانده بود، با شکست مقابل برزيل، به همراه تيم ملي فوتبال آلمان نايب قهرمان جهان شدند.
البته به واسطه در خشش در لورکوزن و بازيهاي خوبش در تيم ملي آلمان، در همان سال به عنوان بازيکن سال آلمان انتخاب شد، اما حتي اين عنوان هم نتوانست التيامي بر ناکامي هاي پياپي دقيقه اخر در سال 2002 براي هافبک خلاق و خوش نقش لورکوزن شود.
در تابستان سال 2002 ، پس از درخشش در جام جهاني، بالاک با قراردادي به ارزش نزديک 13 ميليون يورو به بايرن مونيخ پيوست. بايرن مونيخدر آن زمان با سيستمي دفاعي تر بازي ميکرد و بالاک بايد با آن تطبيق مييافت اما به هرحال او در فصل اول ده گل در قهرماني بايرن مونيخ در بوندسليگا به ثمر رساند. همچنين در فينال جام حذفي آلمان به ميدان آمد و دو گل به تيم سابق خود يعني کايزرسلاترن زد تا بايرن 3-1 پيروز شود و به قهرماني برسد.
در سال بعد بالاک بازهم درخشيد و با مربي جديد، فليکس ماگات، نيز رابطه خوبي داشت. ميتوان گفت دوره اي که او در بايرن بازي ميکرد يکي از درخشان ترين دوره هاي ميشائل در زمان بازيگري اش بود. بالاک جمعاً چهار فصل براي بايرنيها بازي کرد و سه بار قهرمان بوندسليگا و دوبار قهرمان جام حذفي شد و جمعاً در 135 بازي به ميدان آمد و 47 گل به ثمر رساند. اين مجموع گلهاي داخلي بالاک از 1998 تا 2005 را به 61 ميرساند، اما عليرغم اين، بعد از اينکه باشگاه بايرن مونيخ در سال 2004 مانع از پيوستن بالاک به تيم بارسلونا شد، رابطه اين بازيکن با باشگاه باواريايي به سردي گرائيد تا اينکه بالاخره بالاک در 15 مي2006 با قراردادي سه ساله و به صورت بازيکن آزاد به چلسي پيوست تا به اين صورت هيچ پولي از انتقال وي به لندن، نصيب بايرن مونيخ نشود.
پيش از انتقال به چلسي،در جام جهاني 2006 که به ميزباني آلمان برگزار ميشد، بالاک به عنوان کاپيتان مانشافت حضور داشت و در شرايطي که ژرمن ها يکي از مدعيان اصلي قهرماني بودند و تا مرحله نيمه نهايي نيز به خوبي صعود کرده بودند، در ادامه ناکامي هاي تورنمنت هاي بزرگ بالاک، در اين مرحله آلمان ها اسير بازي منطقي و تدافعي ايتاليا شدند تا با شکست در اين مرحله، يک بار ديگر روياي قهرماني در جام جهاني براي کاپيتان مانشافت رنگ ببازد.
دو سال بعد از اين ناکامي، در حالي که بالاک در مدت زمان حضور خود در چلسي نيز دوران خوبي را سپري ميکرد، بدشانسي در فينال هاي بزرگ، حتي در لندن و لباس چلسي نيز دست از سر پسرک متولد آلمان شرقي برنداشت و اين بار در فينال ليگ قهرمانان اروپا در سال 2008 در ضربات پنالتي و در حالي که بالاک و هم تيمي هايش در چلسي براي قهرمان شدن تنها نياز به گل شدن پنالتي جان تري داشتند، کاپيتان چلسي در هنگام زدن پنالتي تعادل خود را از دست داد و ضربه اش راهي اوت شد تا در ادامه شياطين سرخ در مقابل چشمان اشکبار و حيرت زده بازيکنان چلسي، براي سومين بار فاتح چمپيونز ليگ شوند.
در تابستان همان سال، به مشابه سال 2002، يک بار ديگر تاريخ براي ميشائيل تکرار شد و در حالي که تيم ملي آلمان با کاپيتاني بالاک به فينال رقابتهاي يورو 2008 راه يافته بود، در فينال اين رقابتها مغلوب تيم قدرتمند آن دوران لوئيز آراگونس فقيد شد تا مرد شماره 13 آلمان شرقي، همچنان اسير طالع نحس شماره پيراهن خود باشد.
در سال آخر حضور بالاک در چلسي و در فينال جام اتحاديه در ورزشگاه ويمبلي که برابر پورتموث برگزار ميشد، ميشائيل بالاک بر اثر خطاي کوين پرينس بوآتنگ که بعدها اعتراف به عمدي بودن آن کرد، دچار مصدوميت از ناحيه مچ پا شد تا با اين مصدوميت، وي شانس حضور در جام جهاني 2010 را از دست بدهد و پس از آن نيز بالاک ديگر هيچگاه به تيم ملي آلمان دعوت نشد تا به همين راحتي دوران حضور او در لباس پرافتخار تيم ملي آلمان با کسب دو عنوان نايب قهرماني و سومي جهان و يک مقام دومي اروپا به پايان برسد.
بالاک پس از 4 سال حضور در چلسي، بالاخره در فصل نقل و انتقالات سال 2010 به تيم سابق خود يعني باير لورکوزن پيوست.بعد از پيوستن او به لورکوزن شايعاتي در رابطه با جدا شدن ستاره به ياد ماندني آلمان از تيم محبوبش به گوش رسيد که تکذيب شد و وي تا سال 2012 براي اين تيم بازي کرد. تا اينکه عليرغم مذاکرتي که بالاک پس از جدايي از لورکوزن با تيم وسترن سيدني وندررز جهت حضور در ليگ استراليا داشت، وي در 2 اکتبر 2012 (11 مهر 1391 ) بازنشستگي خود را اعلام کرد تا به اين ترتيب دوران حضور مرد هميشه بازنده فينالهاي بزرگ فوتبال آلمان در مستطيل سبز به پايان برسد.
