طرفداری- وولفسبورگ در فوتبال آلمان تیمی كم طرفدار و با محبوبیتی كم به حساب می آید، با وجود اینكه از قدمتی بیشتر نسبت به تیم محبوبی نظیر كلن برخوردار است، شهر ولفسبورگ نیز به عنوان یك شهر كاملا صنعتی همانند تیم فوتبال آن كه حمایت كامل مالی كمپانی بزرگ خودروسازی فولكس واگن این شهر را دارا است، از جذابیت و فریبندگی لازم برخوردار نیست.
با این وجود فصل گذشته گرگ های آلمانی توانسته بودند بیشتر توجهات را به خود جلب نمایند و طرفداران یا شاید دوستداران بیشتری بیابند و این موضوع را می توان به توانایی رقابت وولفسبورگ با بایرن مونیخ و به چالش كشاندن قدرت این تیم در فصل گذشته ارتباط داد. همانند سال 2009 كه این تیم با هدایتفلیكس ماگات و برخورداری از مهاجمینی با كیفیت نظیر ادین ژكو و گرافیته توانست در دوئل مستقیم با حساب 5:1 بایرن مونیخ را از پیش رو بردارد و در نهایت برای نخستین بار فاتح بوندسلیگا نیز لقب گیرد.
در فصل گذشته وولفسبورگ حداقل تیمی بود كه توانست تا حدودی با مونیخی ها رقابت نماید و به عنوان نایب قهرمانی در بوندسلیگا و قهرمانی در DFB Pokal دست یابد، علاوه بر این گرگ ها در كادر خود از وجود ستاره ای به نام كوین دی بروین برخوردار بودند كه می توانست اختلاف ها را رقم زند. در حقیقت فوتبال آلمان در فصل گذشته با توجه به ضعف دورتموند نیاز به تیمی داشت كه بتواند جلوی بیشتر تك قطبی شدن بوندسلیگا را بگیرد و وولفسبورگ در این زمینه تا حدودی موفق عمل كرد، به طوری كه برخی كارشناسان با توجه به قدرت مالی بالای وولفسبورگ، از این تیم در سال های عادی به عنوان رقیبی جدی برای بایرن مونیخ نام می بردند.
موفقیت وولفسبورگ در فصل گذشته توجهان بین المللی را نیز به خود جلب نمود، به طوری كه ناگهان كوین دی بروین به پرطرفدارترین بازیكن فوتبال اروپا بدل گشت و سران باشگاه وولفسبورگ را بر سر دوراهی به فروش رساندن وی و یا تمدید قرارداد با دی بروین و ساختن تیمی مدعی با محوریت این ستاره بلژیكی قرار داد. در نهایت اما باشگاه وولفسبورگ نتوانست از پیشنهاد 75 میلیون یورویی منچسترسیتی برای جذب دی بروین صرف نظر نماید و او را به این تیم واگذار نمود و حتی اجازه خروج ایوان پرسیچ را نیز به اینترمیلان به مبلغ 16 میلیون یورو صادر نمود.
از لحاظ اقتصادی شاید تصمیم سران باشگاه در زمینه فروش این دو بازیكن تاثیرگذار منطقی و قابل دفاع باشد، اما گرگ های آلمانی با واگذاری ستارگان خود نتوانستند این پیام را كه باشگاه بزرگی هستند و سرنوشت بازیكنان خود را در دست دارند، منتشر نمایند. پیامی كه بایرن مونیخ در سال های گذشته به مراتب آن را به خوبی هر چه تمام تر نشان داده است، برای نمونه هنگامی كه فرانك ریبری در سال های گذشته با پیشنهادی وسوسه كننده از فوتبال اسپانیا روبرو گردیده بود، سران مونیخیاز انتقال وی جلوگیری نمودند تا نشان دهند باشگاهی فروشنده كه تنها به فكر سود اقتصادی است مسحوب نمی شوند، از آن زمان نیز بایرن مونیخ به ثبات خوبی در جمع بزرگان اروپایی دست یافته است.
فروش دی بروین در واقع به سدی بزرگ برای پیشرفت وولفسبورگ بدل گشته و بازیكنان تازه وارد نظیر یولیان دراكسلر و ماكس كروزه هرگز نتوانسته اند خلا ناشی از جدایی این ستاره بلژیكی را پر نمایند. برای نمونه آنها هرگز نتوانستند پیروزی فوق العاده 2:0 خود در بازی رفتمقابل رئال مادرید از مرحله یك چهارم نهایی لیگ قهرمانان اروپا را در بازی برگشت حفظ كنند و در دو هفته از رقابت های بوندسلیگا نیز شكست عجیب 0:3 را مقابل آوگزبورگ یكی از كاندیداهای سقوط به دسته پایین تر و 1:5 مقابل دورتموند را تجربه كرده اند. راه یابی به رقابت های اروپایی فصل بعد برای گرگ های آلمانی غیر ممكن به نظر می رسد و به این ترتیب می توان انتظار داشت كه پیامد سیاست های اشتباه سران وولفسبورگ تبدیل دوباره این تیم، به تیمی معمولی در بوندسلیگا می باشد. حال این پرسشمطرح می شود كه با توجه به بحرانی كه برای كمپانی فولكس واگن به وجود آمده، آیا می توان انتظار داشت تا این تیم دوباره اوج گیرد؟ شاید به زودی نتوان شاهد چنین اتفاقی بود، اما احتمالا می توان در سال های آتی شاهد مطرح شدن تیم جنجالی لایپزیگ به عنوان رقیبی جدی برای بایرن مونیخ با توجه به سرمایه گذاری انجام شده بر روی این تیم از سوی كمپانی ردبولز، بود.