عاشق تیم هایی ام که ادعا می خوابونند... هزار بارم اگه به دروازه تیمت حمله بشه مهم اینه که تو سرت رو بالا بگیری و نتیجه به نفع تو و تیمت باشه. یه تشکر فوق العاده از اوبلاک که دیشب دیوانه بازی کرد... کوکه در دقایقی از بازی بایرنی ها را روانی کرد... تورس مثل همیشه هوشمند و زهردار... گریزمان یک تمام کننده بی نقص... صعود دیشب اتلتیکو به فینال لیگ قهرمانان اروپا نماد یک پیروزی در برابر یک تیم پر مدعی در ورزشگاه خانگی خودش در حضور بیش از 70 هزار نفری طرفدارانش بود که این کار بزرگ و فوق العاده به دست یک سرمربی اینتری انجام شد.دیگو منتظر خواهد ماند تا در جوزپه مئاتزا جایی که در زمان حضورش در اینتر خانه او بود با تیمش 90 یا شاید 120 دقیقه سخت و نفس گیر فقط و فقط به قهرمانی فکر کنه و خاطرت خودش رو مرور کنه. بازی دیگو یک خوی اینتری داره که کسایی که اینتر رو می شناسند متوجه حرفم میشن.حرکات و رفتارش کنار خط مثال زدنی و به شدت خاصه. چندین بار اعلام کرده که : "روزی به اینتر باز خواهم گشت!" اگر برگرده با سبک بازی و طرز فکرش بدون شک اینتر دوباره به ذات خودش بر میگرده...