-سکانس معروف تایتانیک رو به یاد بیارید ! صحنه ای که جَک، روی نوک کشتی رُز رو از پشت در آغوش گرفته !! حالا تصور کنید هنگامی که دوربین روی صورت این 2 بازیگر زوم می کرد،به جای لئوناردو دی کاپریو با اون صورت زیبا و گیرا، شما با صورت ترکه ای و خشک بروسلی روبرو می شدید !!!! چه واکنشی از خودتون نشون می دادید ؟! یک عده مسلما بدون در نظر گرفتن شرایط فیلم و موقعیت، هیچ گونه مشکلی در این تصویر نمی دیدن و نه تنها برسولی رو ستایش می کردن، بلکه به بازیگر نقش مقابلش یعتی کیت وینسلت هم حمله می کردن طوری که مقصر اصلی ضعف سکانس رو اون نشون بدن نه بروسلی ! چرا ؟! چون بروسلی هیچ وقت مقصر نیست و نخواهدنبود. چون سبک فوق العاده داره و تو فیلم های قبلی خودش طوفان به پا می کرده !! عده ای هم که شروع به حمله می کردن. حمله به بروسلی، ملیتش و کلا تمام چیزهایی که کوچکترین ربطی بهش داره. حمله ای بی رحمانه که مثل دسته ی قبلی، بدون در نظر گرفتن شرایط و موقعیت شکل میگرفت. عده ای هم می گفتند که بروسلی بازیگر فوق العاده ای هستش ! اما نباید توی همچین سکانسی و همچین فیلمی حظور داشته باشه ( یکبار تمامی سکانس های تایتانیک رو با بازی بروسلی به جای دی کاپریو تصور کنید !! ) اشتباه نه در بازی بروسلی هست و نه چیز دیگه ای ! فقط خیلی خیلی ساده، جای بروسلی در فیلم های عاشقانه نیست !
این مثال رو زدم تا به بحث پپ و بایرن مونیخ برسم. چطوری ؟! تحمل کنید و ادامه ی متن رو بخونید ،،،
- بایرن مونیخ زمانی که هوپ هاینکس رو از دست داد، قشنگ شبیه بروسلی در زمان اوجش بود ! تیمی که کم کم پله های موفقیت رو طی کرده بود و تبدیل شده بود به تیمی که عملا همه مطمئن بودن غیر قابل کنترل هستش. تو اون زمان هیچکس حتی تصور شکست خوردن این تیم رو نداشت و همه بایرن رو غول بعدی دنیای فوتبال معرفی می کردن. دقیقا مثل بروسلی تو زمان اوج خودش که بزرگترین سلاح هالیوود و دنیای هنر های رزمی بود. تا اینکه پپ سر رسید !! شاید به جرات بشه گفت تنها چیزی که می تونست اون بایرن بزرگ رو متوقف کنه پپ گواردیولا بود !!! درست مثل قرص آرامبخشی که در بدن بهترین مبارز تاریخ رخنه کرد و بهش نساخت تا خیلی راحت جون کسی که شکست ناپذیر بود رو بگیره ،،،،
-پپ جلوی غول موندن بایرن رو گرفت درسته. اما مشکل پپ فنی نبود !! پپ یک نابغه ی فوتبالی بوده و هست. این رو در زمان بارسا نشون داد. درسته حضورش توام با نابغه ای مثل مسی شد اما شکل دادن به همون نابغه یک کار بسیار بزرگ بود که پپ انجامش داد. مشکل پپ اینجا بود که گروه خونیش به بایرن نمی خورد. که سبکش به فوتبال آلمان و مخصوصا بایرن مونیخی که خودش صاحب سبکی بی نظیر بود نمی خورد. پپ 3 سال تلاش کرد که سبک بازی اسپانیایی - سبکی رو که در بارسا باهاش بازی میکرد - رو وارد بازی بایرن مونیخ کنه اما نتونست !! یعنی نمی شد که بتونه. کاری که درست مثل این می مونه که از بروسلی بخوای به جای بازی در فیلم های رزمی و کتک زدن 20 نفر آدم، در یک صحنه ی فوق عاشقانه روبروی یک بازیگر زن بشینه و عشوه خرکی بیاد !!!! پپ گواردیولا به جای اینکه خشم بایرن رو تقویت کنه و اون تیم وحشتناک رو بر سر حریف های خودش آوار کنه ( دقیقا مثل نیمه اول بازی دیشب !! ) تصمیم گرفت راه جدیدی رو بهشون نشون بده. تصمیم گرفت به جای یاد دادن کار با نانچیکو، کار کردن با یک شاخه گل نرگس رو به بروسلی قصه ی ما یاد بده. پپ در نقش کارگردانی ظاهر شد که به جای خشم اژدها، بروسلی رو در فیلم کازابلانکا به بازی گرفت ! کارگردانی که به جای ساخت فیلم اژدها وارد می شود، فیلمِ مارمولک بزرگ با اجازه ی همگی تشریف فرما می شود رو ساخت !!
- نمی خواستم در این متن پپ گواردیولا رو نقد فنی کنم ! من کی باشم که این کارو بکنم اصلا !!!! مثل هوادار های مونیخ و رئالی هم قصد حمله و تحقیر کردنش رو هم نداشتم. مثل یوونتوسی ها هم نمی خواستم ناداوری های قبلی رو بهش یادآوری کنم یا مثل بارسایی ها کورکورانه ازش حمایت کنم ! فقط خواستم خیلی ساده و کوتاه با یک مثال شاید عجیب ( !!! ) بگم حضور پپ توی بایرن، از ریشه اشتباه بود. اشتباهی که باعث شد هم به باشگاه بزرگی مثل بایرن لطمه بخوره، و هم به مربی خوبی مثل گواردیولا ! بیراه نیست اگه بگیم پپ گواردیولا طبق گفته ی خودش، در این 3 سال برای بایرن از جون خودش هم مایه گذاشت ،،،، اما خب بعضی چیزارو،هر کاری کنی به بعضی چیزا نمی خوره !! انگاری که خدا نمی خواد ،،،،،،
پ.ن : گزارشگر بازی دیشب که بود ؟! مزدکِ میرزایی یا متیاس سامر ؟! جواب به عهده ی خود شما می باشد ،،،،،
