دیشب یکی از مهیج ترین بازی های لیگ قهرمانان تو چند سال اخیر رو دیدم
به وجد اومدم ، هیجان انگیز بود از همون دقیقه یک تا ثانیه آخر
به یاد ندارم تیمی تا این حد 90 دقیقه کامل حریف رو تحت فشار بذاره و حذف شده باشه ، حداقل تو این مرحله لیگ قهرمانان
بعد بازی یه سر به طرفداری زدم ، بعد از چنین بازی دراماتیکی کامنت ها چیزی که انتظار داشتم نبود ، نه نبود
یه بارسایی که به خاطر پپ طرفدار بایرن شده بود به مولر توهین میکرد طرفدار اصیل تر بایرن داوری رو عامل حذف تیمش میدونست یکی هم بازی اتلتیکو رو خشن و کثیف میدونست در حالی که حداقل برای این بازی نمیشد چنین برچسبی بهشون زد ، یووه ای ها که با اشتباه داور مقابل همین بایرن حذف شده بودن شایستگی این تیم رو برای بودن تو این مرحله زیر سوال برده بودن ولی مگه میشه تیمی شایسته نباشه و چنین فوتبالی به نمایش بذاره ، با حذف تیم پپ برای چلسی فن و رئالی ها هم فرصتی دست داده بود تا هواداران این مربی رو از متلک هاشون بی نصیب نذارن ، بحث نا تمام داوری ها هم سر گرفته بود بحثی بی پایان و کل کل هایی بیهوده ، مگه میشه تیمی تا به حال هرگز از داوری سود نکرده یا ضربه ندیده باشه ، نه نیست ، شاید بعضی تیم ها در یک دوره ای بیشتر سود کرده باشن بعضی تیم ها بیشتر متضرر شده باشن و دوره ای دیگر برعکس ، ولی هرگز تیمی نمیتونه ادعا کنه هرگز از اشتباه داوری سود نکرده ، برای همین این بحث ها بی پایانه
ولی من لابلای کامنت ها دنبال چیز دیگه ای بودم ؛ کسی که از احساسش از دیدن همچین فوتبالی بگه کسی که فقط از زیبا بودن فوتبال دیشب بگه
یه اتلتیکویی که فقط از احساس خوشحالی توصیف ناپذیرش بگه
یه بایرنی که فقط احساس غرور کنه بابت نمایش دیشب تیمش و برای یک بار دنبال مقصر نگرده
یه بی طرف که از لذت دیدن چنین فوتبال مهیجی بگه
یه طرفدار بایرن که به هواداران اتلتیک تبریک بگه
یه طرفدار اتلتیک که به نمایش دیشب بایرن احترام بذاره
یکی که قبل از طرفدار تیم بودن هوادار فوتبال باشه
ولی نیافتم ، هیچکس اونقد که به تیم مورد علاقه عشق میورزه به خود فوتبال نمیورزه ، هیچ کس
