دو گروه طرفدار رو نمیتونم درک کنم
1- اونایی که برای تیمای رقیبشون آرزوی موفقیت میکنن
2-اونایی که برا بهتر نشون دادن تیم خودشون تاکتیک تیمای دیگه رو زیر سوال میبرن.
برا منی که نزدیک دو دهه س طرفدار بارسا و آرسنالم، بعد از قهرمانی تیمای محبوبم، هیچ چیز خوشحال کننده تر از این نیس که رقیبم ناکام باشه. تو همه مسابقات. حتی مسابقاتی که به تیم من ربطی نداره
نمیگم شب و روز آرزوی نابودی و منحل شدن و سقوطشون رو دارم. ولی هیچ آرزویی هم ندارم بشن یه ابر قدرت
حتی تیمایی که احتمال داره تو یه مسابقه ای جلوی تیم محبوبم بازی کنن
///
به شخصه نحوه بازی تیمایی مثه اتلتیکو، چلسی، یه تعداد از تیمای ایتالیایی و ... رو دوس ندارم. به نظر من (به نظر من!!!) زیبایی فوتبال تو هجومی بودنشه، تو اینه که کمترین زمان توقف رو تو بازی ببینی
ولی اینا دلیل نمیشه بیام به خاطر تاکتیک تیمای دیگه بهشون توهین کنم
شاید و مسلما یه تعداد هم هستن اون نحوه بازی رو درست و زیبا و منطقی میدونن. شاید یکی از اصلیترین دلایل طرفداریهامون هم همین نحوه بازی تیما بوده
بذارین نتایجی که تیما با همین تاکتیکاشون،نه توی یک یا دو سال، که توی برهه های چندساله میگیرن نشون بده کدوم تاکتیک موثرتر و بهتر بوده
*****************************************************************************
پ.ن1:به هوادارای رم حسودیم میشه که هنوزم میتونن بازی کسی که دوس دارن بازیشو ببینن، ببینن
پ.ن2: دم اونی که میگفت ژاوی بازیکن نیس چون به اندازه رونالدو و مسی گل نزده گرم. فقط فاز اونایی رو خریدارم که بهش لایک داده بودن
