گالیانی و برلوسکنی پیش خودشون چه فکری کردن؟ چرا گالیانی با اون همه تجربه از الگری حمایت میکنه؟ چرا برلوسکنی تا این حد نسبت به میلان بی تفاوت شده؟ واقعا نمیبینن؟ رئیس کور شده؟ مدیر عامل چی؟ اونم نمیبینه؟ یه روزی با خودم میگفتم میلان بدون گالیانی نمیتونه موفقیت کسب کنه. ولی حالا با این شرایط حتی بعضی وقتا دلم میخواد گالیانی پست مدیریت رو رها کنه. اسطوره های با ارزش و قهرمانانمون یا مثل مالدینی هیچ مسئولیتی ندارن یا مثل بارزی یک پست کاملا تشریفاتی دارن. تصور کنین اگه الان مالدینی یکی از مسئولین باشگاه بود با اون محبوبیت و قدرت فوق العاده ای که داره اجازه میداد به اینجا برسیم و بیخیال میشست و تماشا میکرد؟ عمراً.
راستی یه سوالی مدتهاست که ذهن منو درگیر کرده داره آزارم میده.
واقعا اصل قضیه چیه؟ الگری برای چی موقع حرف زدن دستشو میذاره جلوی دهنش؟
میخواد تاکتیک ها و اندیشه های ارزشمندش توسط مربیهای دیگه لب خونی نشه و لو نره؟
بیخیال. مشکل ما این نیست.
برادرای گلم. از همه اون برادرای فوتبال دوستم میپرسم. از اونایی که وقتی میلانو وسط جدول سری آ میبینن مثل من افسوس میخورن میپرسم.
میلان عزیزمون داره کجا میره؟ مقصدش کجاست و بالاخره چه سرنوشتی در انتظارمونه؟
