طرفداری- در شرایطی لیورپول در آخرین دیدار خانگی فصل به مصاف چلسی و شاگردان گاس هیدینک می رود که با توجه به در پیش بودن دیدار فینال لیگ اروپا انتظار می رود با تمام قوا به مصاف شیرها نرود. با این حال یورگن کلوپ تعریف خود را از استراحت پیش از دیدار مهم دارد. 

مصاحبه کلوپ پیش از دیدار با آبی ها را به گزارش لیورپول اکو می بینید: 

هنوز نقاطی در ترکیب برای بازی فینال در دسترس است. چه کسی می داند که کدام بازیکن 4 شنبه شب در ترکیب است؟ من هنوز نمی دانم. امیدواریم بازیکنان بیشتری آماده شوند و اینطور کار سخت تری برای انتخاب نفرات داشته باشیم. اما هنوز ثانیه ای به ترکیب در دیدار با سویا فکر نکرده ام. نمی شود گفت که این بازیکنان را برای بازی فینال کنار گذاشته ایم. باید در در دو بازی آتی در لیگ هر مقدار امتیاز که می شود را جمع کنیم. بازیکنانی که در بازی یک شنبه بازی نکردن به خاطر سنگینی بازی پنج شنبه بود، نه اینکه گفته باشند ترجیح می دهند در خانه بمانند. به جای آن؛ اینطور بودند که چرا؟ چرا من؟ همه می خواستند بازی کنند. آدام لالانا، امره جان، دژان لوورن و بقیه آن ها. شرایط خوبی است. نمی خواهم فشار به وجود بیاورم و بگویم که به من نشان دهید که برای فینال آمده اید. در روزهای آینده وضعیت را می بینیم. اینکه وضعیت  هر بازیکن چگونه است. پیش از آن برای بازی با چلسی تصمیم خواهیم گرفت. پس از آن برای بازی با وست بروم و امیدواریم همه نفرات را برای بازی فینال داشته باشیم. 

در خصوص وضعیت فیلیپه کوتینیو و سایرین: 

فیل بازی قبلی را در ترکیب اصلی شروع کرد به خاطر همه شرایطی که داشته ایم و بازیکنانی که به خاطر مصدومیت در دسترس نبوده اند. او 45 دقیقه هم مقابل سوانزی بازی کرد که تصمیم دشواری نبود. او وضعیت خوبی دارد. بازیکنی مهم برای ماست و ریسکی را در زمینه او نمی پذیریم اما نیاز داریم که فوتبال بازی کنیم. اگر به مفهوم ریسک اینطور فکر کنیم که همه نفرات اصلی در خانه بمانند، نمی دانم که در آن شرایط چه کسی را باید در ترکیب قرار دهم. اینطور کار پیش نمی رود. آدم هایی جدی هستیم و در خصوص کاری که باید بکنیم، فکر می کنیم. در این زمینه ماکزیمم زمان داشتیم که این عدد برای کوتینیو شصت دقیقه و برای روبرتو فیرمینو سی دقیقه بود. خوشحالم که کار اینطور پیش رفت. توانستیم به یک بازیکن جوان مانند کمرون براناگان این شانس را بدهیم که برای دومین بار در لیگ برتر بازی کند. نمی شد که خوشحال تر از این باشم. شایسته آن بود. کَم، عجب پسری! خوشحال کننده بود که توانستیم به او فرصت بازی دهیم.