کاپیتان بی بازوبند

از همان ابتدا نیز بدون بازوبند رهبر تیم بود. اعتماد و خونسردی در نگاهش موج می زد. کمتر و شاید اصلا پیش نیامد که با بازیکن حریف درگیر شود. گاهی منتظر 1-2 هنرنمایی او در طول 90 دقیقه بودی تا نتیجه بازی را برگرداند. هر موقع ضربه آزادی نصیب تیمت می شد و او پشت توپ می ایستاد اضطراب ضربات پنالتی را داشتی. او کاپیتان و رهبر تیم است چه بخواهید چه نخواهید. کسی که با پنالتی چیپ هوشمندانه روحیه تیم را احیا می کند با پاس های طلایی مهاجمان را تک به تک می کند و مهم تر از همه ضربات آزاد او لرزه بر اندام هر حریفی می اندازد. آری او کاپیتان تیم و کاپیتان دل هاست هر چند بازو بند نداشته باشد. گویا ارتش آتزوری دو فرمانده در زمین دارد. افسوس که معمار فوتبال ایتالیا سال های پایانی فوتبال خود را می گذراند. افسوس...